มาตรานี้กำหนดความรับผิดของธนาคารที่จ่ายเงินตามเช็คขีดคร่อมผิดไปจากที่กฎหมายกำหนด โดยธนาคารจะต้องรับผิดต่อเจ้าของเช็คที่แท้จริงในความเสียหายที่เกิดขึ้น เว้นแต่กรณีที่เช็คไม่ได้แสดงรอยขีดคร่อม หรือรอยขีดคร่อมถูกแก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาต และธนาคารจ่ายเงินไปโดยสุจริตและปราศจากความประมาทเลินเล่อ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 997 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2492–2534) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 460/2534 🤖 ย่อโดย AIการที่บุคคลหนึ่งถูกใช้ชื่อเป็นตัวแทนเชิดในการทำนิติกรรมแทนอีกบุคคลหนึ่ง บุคคลนั้นย่อมไม่มีสิทธิในทรัพย์สินอันเกิดจากนิติกรรมนั้น และการกระทำของบุคคลที่สามที่เกี่ยวข้องกับ…ฎีกาที่ 1634/2492 🤖 ย่อโดย AIธนาคารต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดจากการจ่ายเงินตามเช็คที่ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายปลอม เว้นแต่ผู้สั่งจ่ายจะถูกตัดบทมิให้ยกข้อลายมือชื่อปลอมขึ้นต่อสู้.…ฎีกาที่ 1530/2519 🤖 ย่อโดย AIธนาคารไม่ต้องรับผิดหากได้จ่ายเงินตามเช็คที่ไม่ได้ขีดคร่อมไปโดยสุจริตและปราศจากความประมาทเลินเล่อ แม้เงินในบัญชีของผู้สั่งจ่ายจะไม่พอจ่ายก็ตาม…ธนาคารผู้รับเช็คต้องปฏิเสธการจ่ายเงิน เว้นแต่เช็คนั้นขีดคร่อมให้แก่ธนาคารในฐานะตัวแทนเรียกเก็บเงินเท่านั้น
ธนาคารจะต้องรับผิดต่อเจ้าของเช็คที่แท้จริงในความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการจ่ายเงินนั้น
ธนาคารจะพ้นความรับผิดได้ หากเช็คที่นำมาเบิกเงินไม่ปรากฏว่าเป็นเช็คขีดคร่อม หรือรอยขีดคร่อมถูกลบล้าง/แก้ไขโดยไม่ได้รับอนุญาต และธนาคารได้จ่ายเงินไปโดยสุจริตและปราศจากความประมาทเลินเล่อ
ธนาคารควรจ่ายเงินให้แก่ธนาคารใดธนาคารหนึ่งเท่านั้น หากจ่ายให้บุคคลอื่น ธนาคารอาจต้องรับผิดชอบ
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26