มาตรานี้กำหนดว่า เมื่อมีคำวินิจฉัยชี้ขาดในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมแล้ว ให้จ่าศาลในศาลชั้นต้นทำบัญชีแสดงค่าฤชาธรรมเนียมที่คู่ความทุกฝ่ายได้เสียไปโดยลำดับ และจำนวนที่คู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายจะต้องรับผิดตามคำวินิจฉัยชี้ขาดของศาล โดยคู่ความหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องอาจขอสำเนาบัญชีเช่นว่านั้นได้
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 169 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2557–2564) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 8991/2563 🤖 ย่อโดย AIหลักกฎหมาย: * แม้ ป.วิ.พ. มาตรา 169/2 วรรคสี่ กำหนดให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้รับผิดในค่าฤชาธรรมเนียมในการถอนการบังคับคดี แต่ศาลมีอำนาจใช้ดุลพินิจตาม ป.วิ.พ. มาตรา …ฎีกาที่ 3336/2564 🤖 ย่อโดย AIการที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาแจ้งเป็นหนังสือสละสิทธิในการบังคับคดี ย่อมมีผลเป็นการถอนการบังคับคดี และเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาผู้ขออายัดมีหน้าที่ต้องเสียค่าฤชาธรรมเนียมในการบังคั…ฎีกาที่ 11148/2557 🤖 ย่อโดย AIการบังคับคดีเสร็จสิ้นเมื่อเจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้ตามคำพิพากษาแล้ว แม้จะยังไม่ได้ขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดก็ตาม และเจ้าหนี้ผู้นำยึดต้องรับผิดในค่าฤชาธรรมเนียมในการบังคับคดีหาก…จ่าศาลในศาลชั้นต้นทำบัญชีแสดงค่าฤชาธรรมเนียมที่คู่ความทุกฝ่ายได้เสียไป และคู่ความหรือผู้เกี่ยวข้องอาจขอสำเนาบัญชีนั้นได้
ค่าฤชาธรรมเนียมที่คู่ความทุกฝ่ายได้เสียไปโดยลำดับ และจำนวนที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายต้องรับผิดตามคำวินิจฉัยชี้ขาด
จ่าศาลในศาลชั้นต้น
↑ ดูประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26