มาตรานี้อธิบายขั้นตอนการส่งหมายเรียกให้บุคคลที่อยู่ต่างท้องที่กับที่ออกหมาย โดยแยกเป็นหมายศาลและหมายของพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ เมื่อหน่วยงานที่ได้รับหมายแล้ว จะต้องสลักหลังและส่งต่อให้ผู้รับต่อไป
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 56 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2490–2533) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 540/2490 🤖 ย่อโดย AIหลักกฎหมาย: * การที่ศาลอาญาพิพากษาว่าจำเลยซื้อที่ดินโดยสุจริตใจและไม่รู้เห็นสมคบในการรับโอนที่ดินโดยทุจริตนั้น เป็นเพียงการวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริตตามกฎหมายอาญ…ฎีกาที่ 1327/2533 🤖 ย่อโดย AIการกระทำความผิดเพื่อแสวงหาประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายที่จะเกิดแก่ส่วนรวม ไม่มีเหตุที่จะรอการลงโทษ และให้ริบทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิด.…ฎีกาที่ 1886/2516 🤖 ย่อโดย AIการวินิจฉัยของศาลฎีกาจะจำกัดอยู่เฉพาะประเด็นที่คู่ความได้ฎีกาเท่านั้น และต้องเป็นประเด็นที่เป็นประโยชน์แก่การวินิจฉัยคดี.…หมายศาลจะถูกส่งไปยังศาลในท้องที่ที่ผู้ถูกเรียกอยู่ จากนั้นศาลที่ได้รับหมายจะสลักหลังและจัดการส่งหมายให้ผู้รับต่อไป
หมายของพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะถูกส่งไปยังพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่มีอำนาจออกหมายเรียกในท้องที่ที่ผู้ถูกเรียกอยู่ จากนั้นหน่วยงานที่ได้รับหมายจะสลักหลังและจัดการส่งหมายให้ผู้รับต่อไป
หน่วยงานที่ได้รับหมายเรียก ไม่ว่าจะเป็นศาลหรือพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ จะต้องสลักหลังหมายก่อนที่จะจัดการส่งให้ผู้รับต่อไป
↑ ดูประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26