มาตรานี้กำหนดว่า หมายเรียกต้องทำเป็นหนังสือและมีข้อความ ได้แก่ สถานที่ที่ออกหมาย วันเดือนปีที่ออกหมาย ชื่อและตำบลที่อยู่ของบุคคลที่ออกหมายเรียกให้มา เหตุที่ต้องเรียกผู้นั้นมา สถานที่ วันเดือนปีและเวลาที่จะให้ผู้นั้นไปถึง และลายมือชื่อกับประทับตราของศาล หรือลายมือชื่อและตำแหน่งเจ้าพนักงานผู้ออกหมาย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 53 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 3 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2497–2516) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 861/2497 🤖 ย่อโดย AI1. การปลอมตั๋วรถไฟเป็นความผิดตามมาตรา 217 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ไม่ใช่ความผิดตามมาตรา 225 2. การเรียกทรัพย์สินหรือราคาแทนผู้เสียหายตาม ป.วิ.อาญา มาตรา 43 ต้องเป็นทรัพย์สิน…ฎีกาที่ 2197/2516 🤖 ย่อโดย AIเงินค่าเข้าอยู่ในโรงแรมเป็นเพียงค่าบริการที่ผู้เสียหายควรได้รับ ไม่ใช่ทรัพย์สินหรือราคาที่สูญเสียไปจากการกระทำความผิด จึงไม่สามารถเรียกแทนผู้เสียหายได้ตามประมวลกฎหมายอาญา…ฎีกาที่ 43/2503 🤖 ย่อโดย AIคณะกรรมการควบคุมการประกอบโรคศิลปมีอำนาจเด็ดขาดในการสั่งพักหรือเพิกถอนใบอนุญาตประกอบโรคศิลป์ และศาลไม่อาจวินิจฉัยซ้ำได้ เว้นแต่คณะกรรมการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบด้วยกฎหมาย…สถานที่ที่ออกหมาย วันเดือนปีที่ออกหมาย ชื่อและที่อยู่ของผู้ถูกเรียก เหตุที่ต้องเรียกมา สถานที่และเวลาที่ต้องไปถึง และลายมือชื่อกับตราของศาลหรือลายมือชื่อและตำแหน่งเจ้าพนักงานผู้ออกหมาย
ไม่ได้ หมายเรียกต้องทำเป็นหนังสือ
ต้องระบุ เป็นหนึ่งในข้อความที่ตัวบทกำหนด
↑ ดูประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26