มาตรานี้กล่าวถึงเจ้าพนักงานที่มีหน้าที่จ่ายเงินหรือทรัพย์สิน แล้วจ่ายเกินกว่าที่ควรจะเป็น เพื่อประโยชน์ของตัวเองหรือผู้อื่น การกระทำนี้ถือเป็นความผิดทางอาญาและมีโทษตามกฎหมาย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 153 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 6 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2483–2557) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 11741/2557 🤖 ย่อโดย AIความผิดตาม ป.อ. มาตรา 153 เป็นความผิดสำเร็จเมื่อเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่จ่ายทรัพย์ได้จ่ายทรัพย์เกินกว่าที่ควรจ่ายเพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่น โดยไม่คำนึงว่าหนี้นั้น…ฎีกาที่ 7776/2540 🤖 ย่อโดย AIเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่จัดการหรือดูแลกิจการใด เข้ามีส่วนได้เสียเพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่นเนื่องด้วยกิจการนั้น ถือว่ากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 152.…ฎีกาที่ 1099/2509 🤖 ย่อโดย AIการที่นายอำเภอซึ่งดำรงตำแหน่งประธานกรรมการสุขาภิบาลโดยตำแหน่ง สั่งให้เจ้าหน้าที่ไปแจ้งความดำเนินคดีกับจำเลย ถือว่าเป็นการกระทำในนามของสุขาภิบาลแล้ว…ฎีกาที่ 253/2503 🤖 ย่อโดย AIจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของโรงงานสุราที่ได้รับค่าจ้างจากรายได้ของโรงงานสุราและไม่มีสิทธิได้รับบำเหน็จบำนาญตามกฎหมาย ไม่ถือเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย…ฎีกาที่ 2719-2720/2536 🤖 ย่อโดย AIจำเลยเป็นเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่จ่ายทรัพย์หรือสินค้าตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 153…ฎีกาที่ 667/2483 🤖 ย่อโดย AIยกฟ้อง…ผู้ที่อาจกระทำความผิดตามมาตรานี้คือเจ้าพนักงานที่มีหน้าที่จ่ายทรัพย์
การกระทำที่ถือเป็นความผิดคือการที่เจ้าพนักงานจ่ายทรัพย์เกินกว่าที่ควรจ่าย
การจ่ายทรัพย์เกินกว่าที่ควรจ่ายต้องมีเจตนาเพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่น
ตัวบทไม่ได้ระบุถึงกรณีที่ไม่รู้ตัว แต่ระบุว่าต้องเป็นการจ่ายเพื่อประโยชน์สำหรับตนเองหรือผู้อื่น ซึ่งบ่งชี้ถึงเจตนา การพิจารณาว่าผิดหรือไม่ขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงและควรปรึกษาทนายความ
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26