มาตรา 116 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน
หมวด ๑๐ การพักงาน
มาตรา ๑๑๖ ในกรณีที่นายจ้างทำการสอบสวนลูกจ้างซึ่งถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิด ห้ามมิให้นายจ้างสั่งพักงานลูกจ้างในระหว่างการสอบสวนดังกล่าว เว้นแต่จะมีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างให้อำนาจนายจ้างสั่งพักงานลูกจ้างได้ ทั้งนี้
นายจ้างจะต้องมีคำสั่งพักงานเป็นหนังสือระบุความผิดและกำหนดระยะเวลาพักงานได้ไม่เกินเจ็ดวันโดยต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบก่อนการพักงาน ในระหว่างการพักงานตามวรรคหนึ่ง
ให้นายจ้างจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างตามอัตราที่กำหนดไว้ในข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือตามที่นายจ้างและลูกจ้างได้ตกลงกันไว้ในข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ทั้งนี้ อัตราดังกล่าวต้องไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของค่าจ้างในวันทำงานที่ลูกจ้างได้รับก่อนถูกสั่งพักงาน
สรุปมาตรา 116 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้กำหนดหลักเกณฑ์การสั่งพักงานลูกจ้างในระหว่างการสอบสวนความผิด โดยนายจ้างจะสั่งพักงานได้ก็ต่อเมื่อมีข้อบังคับหรือข้อตกลงที่ให้อำนาจไว้ และต้องทำเป็นหนังสือ ระบุความผิด กำหนดระยะเวลาไม่เกิน 7 วัน และแจ้งให้ลูกจ้างทราบก่อนพักงาน ในระหว่างพักงาน นายจ้างต้องจ่ายเงินให้ลูกจ้างตามที่ตกลงกัน แต่ต้องไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 ของค่าจ้างปกติ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 116 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 116
นายจ้างจะสั่งพักงานลูกจ้างได้ทันทีเลยหรือไม่ หากลูกจ้างถูกกล่าวหาว่าทำผิด
นายจ้างจะสั่งพักงานลูกจ้างไม่ได้ทันที เว้นแต่จะมีข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างที่ให้อำนาจนายจ้างสั่งพักงานได้
ถ้าถูกสั่งพักงาน นายจ้างต้องจ่ายเงินให้หรือไม่ และจ่ายเท่าไหร่
นายจ้างต้องจ่ายเงินให้ลูกจ้างในระหว่างการพักงานตามอัตราที่กำหนดไว้ในข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือตามที่ตกลงกันไว้ ซึ่งต้องไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับก่อนถูกสั่งพักงาน
การสั่งพักงานต้องทำอย่างไร และพักได้นานแค่ไหน
นายจ้างต้องมีคำสั่งพักงานเป็นหนังสือ ระบุความผิด และกำหนดระยะเวลาพักงานได้ไม่เกินเจ็ดวัน โดยต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบก่อนการพักงาน
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง