มาตรานี้กำหนดให้ผู้รับอนุญาตตามมาตรา ๙ เสียค่าตอบแทนเป็นรายปีให้แก่เทศบาล องค์การบริหารส่วนตำบล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยา หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่มีกฎหมายจัดตั้ง ซึ่งที่ดินที่ได้รับอนุญาตตั้งอยู่ ยกเว้นองค์การบริหารส่วนจังหวัด ตามวิธีการและอัตราที่กำหนดในข้อบัญญัติท้องถิ่นนั้น แต่ต้องไม่เกินอัตราตามบัญชีท้ายประมวลกฎหมายนี้ และให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดแบ่งค่าตอบแทนที่ได้รับให้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดในอัตราร้อยละสี่สิบ ภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับ ส่วนที่เหลือให้ตกเป็นรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ที่ดินตั้งอยู่ และในกรณีที่ที่ดินนั้นไม่ได้ตั้งอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนจังหวัด ให้ค่าตอบแทนตกเป็นรายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นทั้งหมด
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 9/1 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 2 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2558) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 13240/2558 🤖 ย่อโดย AIผู้ที่อ้างว่าตนเองไม่ใช่บริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ต้องยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลพร้อมหลักฐานเบื้องต้นมาแสดง มิฉะนั้นจะถือว่าเป็นบริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษา…ฎีกาที่ 13241/2558 🤖 ย่อโดย AIเมื่อศาลพิพากษาว่าจำเลยกระทำความผิดตามกฎหมายที่ดิน ศาลมีอำนาจสั่งให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินนั้น ซึ่งรวมถึงการรื้อถอนต้นไม้หรือสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินด้วย…เสียค่าตอบแทนเป็นรายปีให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ที่ดินที่ได้รับอนุญาตตั้งอยู่ เช่น เทศบาล องค์การบริหารส่วนตำบล กรุงเทพมหานคร หรือเมืองพัทยา ยกเว้นองค์การบริหารส่วนจังหวัด
ได้ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดต้องแบ่งค่าตอบแทนให้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดในอัตราร้อยละสี่สิบ ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับ
ตามวิธีการและอัตราที่กำหนดในข้อบัญญัติท้องถิ่นนั้น แต่ต้องไม่เกินอัตราตามบัญชีท้ายประมวลกฎหมายที่ดิน
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26