มาตรานี้กำหนดปัจจัยที่ศาลแรงงานต้องคำนึงถึงในการพิจารณาคดีแรงงาน ได้แก่ สภาพการทำงาน ภาวะค่าครองชีพ ความเดือดร้อนของลูกจ้าง ระดับของค่าจ้างหรือสิทธิและประโยชน์อื่นของลูกจ้างในกิจการประเภทเดียวกัน รวมทั้งฐานะแห่งกิจการของนายจ้างและสภาพทางเศรษฐกิจและสังคมโดยทั่วไป เพื่อกำหนดให้เป็นธรรมแก่คู่ความทั้งสองฝ่าย
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 48 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณสภาพการทำงาน ภาวะค่าครองชีพ ความเดือดร้อนของลูกจ้าง ระดับของค่าจ้างหรือสิทธิและประโยชน์อื่นใดของลูกจ้างที่ทำงานในกิจการประเภทเดียวกัน ฐานะแห่งกิจการของนายจ้าง และสภาพทางเศรษฐกิจและสังคมโดยทั่วไป
เพราะตัวบทกำหนดให้นำปัจจัยเหล่านี้มาประกอบการพิจารณาเพื่อกำหนดให้เป็นธรรมแก่คู่ความทั้งสองฝ่าย ไม่ใช่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
จากระดับของค่าจ้างหรือสิทธิและประโยชน์อื่นใดของลูกจ้างที่ทำงานในกิจการประเภทเดียวกัน
↑ ดูพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)