หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › พระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510 (ยกเลิก) › มาตรา 100

มาตรา 100 พระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510 (ยกเลิก)

หมวด ๖ บทกำหนดโทษ

⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๑๐๐ เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๙๙ ให้ถือว่าใบอนุญาตให้ประกอบกิจการประกันชีวิตของผู้ที่ได้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันชีวิตตามมาตรา ๙๙ วรรคสอง เป็นใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันชีวิตตามพระราชบัญญัตินี้และให้ถือว่าเป็นใบอนุญาตที่ได้ออกให้ในวันพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว และให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับแก่ผู้นั้น ทั้งนี้ ภายใต้บังคับมาตรา ๑๐๑ มาตรา ๑๐๒ มาตรา ๑๐๓ มาตรา ๑๐๔ เเละมาตรา ๑๐๕

สรุปมาตรา 100 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI

มาตรานี้เป็นบทเฉพาะกาลรองรับผู้ประกอบกิจการเดิม เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๙๙ ให้ถือว่าใบอนุญาตให้ประกอบกิจการประกันชีวิตของผู้ที่ได้ยื่นคำขอตามมาตรา ๙๙ วรรคสอง เป็นใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันชีวิตตามพระราชบัญญัตินี้ โดยถือว่าออกให้ในวันพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว หมายเหตุ: กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว

📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗

💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 100 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 100

ใบอนุญาตเดิมกลายเป็นใบอนุญาตตามกฎหมายใหม่เมื่อใด

เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๙๙ ให้ถือว่าใบอนุญาตเดิมของผู้ที่ได้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามมาตรา ๙๙ วรรคสอง เป็นใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันชีวิตตามพระราชบัญญัตินี้

ใบอนุญาตที่แปลงสภาพแล้วถือว่าออกให้วันใด

ถือว่าเป็นใบอนุญาตที่ได้ออกให้ในวันพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา ๙๙ ไม่ใช่วันที่ออกใบอนุญาตฉบับเดิม

ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องอยู่ใต้กฎเกณฑ์ใดหลังจากนั้น

ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับแก่ผู้นั้น ทั้งนี้ ภายใต้บังคับมาตรา ๑๐๑ มาตรา ๑๐๒ มาตรา ๑๐๓ มาตรา ๑๐๔ และมาตรา ๑๐๕

‹ มาตรา 99 มาตรา 101 ›

มาตราใกล้เคียง

มาตรา 96 มาตรา 97 มาตรา 98 มาตรา 99 มาตรา 101 มาตรา 102 มาตรา 103 มาตรา 104

↑ ดูพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510 (ยกเลิก)ทั้งหมด

🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)

⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง