มาตรา 102 พระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510 (ยกเลิก)
หมวด ๖ บทกำหนดโทษ
⚠️ [กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว — ใช้อ้างอิงเฉพาะคดีที่เกิดก่อนการยกเลิก; กฎหมายที่ใช้บังคับคือฉบับ ณ วันเกิดเหตุ] มาตรา ๑๐๒ ในกรณีที่บริษัทตามมาตรา ๑๐๐ กระทำกิจการใด ๆ ซึ่งบริษัทไม่อาจกระทำได้ตามมาตรา ๒๒ อยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้บริษัทเลิกการกระทำนั้น ๆ ให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ และภายในระยะเวลาดังกล่าวนี้มิให้ถือว่าบริษัทฝ่าฝืนมาตรา ๒๒
สำหรับกิจการที่ได้กระทำอยู่แล้วนั้น แต่เฉพาะกรณีที่มีนิติกรรมผูกพันมิให้บริษัทเลิกการกระทำที่ห้ามนั้นภายในกำหนดระยะเวลาตามวรรคหนึ่งได้โดยบริษัทมิต้องตกเป็นฝ่ายต้องรับผิด ก็ให้ขยายกำหนดระยะเวลาดังกล่าวออกไปเท่าที่จะเลิกได้โดยบริษัทมิต้องตกเป็นฝ่ายต้องรับผิด
สรุปมาตรา 102 แบบเข้าใจง่าย 🤖 อธิบายโดย AI
มาตรานี้เป็นบทเฉพาะกาล กำหนดว่าถ้าบริษัทที่ทำกิจการซึ่งกฎหมายใหม่ห้ามไว้อยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้เลิกการกระทำนั้นให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งปี และภายในระยะเวลาดังกล่าวมิให้ถือว่าบริษัทฝ่าฝืน พร้อมเปิดช่องขยายเวลาได้เท่าที่จะเลิกได้โดยบริษัทมิต้องตกเป็นฝ่ายต้องรับผิด หากมีนิติกรรมผูกพันอยู่ หมายเหตุ: กฎหมายฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 102 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณคำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมาตรา 102
บริษัทที่ทำกิจการต้องห้ามอยู่ก่อนต้องเลิกเมื่อใด
ให้เลิกการกระทำนั้นให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ในช่วงหนึ่งปีนั้นถือว่าผิดหรือไม่
ไม่ถือว่าผิด ภายในระยะเวลาดังกล่าวมิให้ถือว่าบริษัทฝ่าฝืนมาตรา ๒๒ สำหรับกิจการที่ได้กระทำอยู่แล้วนั้น
ถ้ามีสัญญาผูกพันจนเลิกไม่ทันจะทำอย่างไร
ให้ขยายกำหนดระยะเวลาดังกล่าวออกไปเท่าที่จะเลิกได้โดยบริษัทมิต้องตกเป็นฝ่ายต้องรับผิด
มาตราใกล้เคียง
↑ ดูพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2510 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)
⚠️ ข้อมูลเพื่อการศึกษาเบื้องต้น ไม่ใช่คำปรึกษาทางกฎหมาย โปรดปรึกษาทนายความก่อนตัดสินใจทางกฎหมายทุกครั้ง