มาตรานี้กำหนดว่าภายใต้บังคับมาตรา ๒๓ และสัญญาอนุญาโตตุลาการ คำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการหรือผู้ชี้ขาดให้เป็นที่สุดและผูกพันคู่กรณี เมื่อได้มีการส่งสำเนาคำชี้ขาดนั้นถึงคู่กรณีตามมาตรา ๒๑ วรรคสี่แล้ว ทั้งนี้ ถ้าในคำชี้ขาดใดมีข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อย เมื่ออนุญาโตตุลาการหรือผู้ชี้ขาดเห็นสมควร หรือเมื่อคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร้องขอ อนุญาโตตุลาการหรือผู้ชี้ขาดอาจแก้ไขให้ถูกต้องได้ หมายเหตุ พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 22 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณเป็นที่สุดและผูกพันคู่กรณีเมื่อได้ส่งสำเนาคำชี้ขาดถึงคู่กรณีตามมาตรา ๒๑ วรรคสี่แล้ว ภายใต้บังคับมาตรา ๒๓ และสัญญาอนุญาโตตุลาการ
ได้ ถ้าเป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อย อนุญาโตตุลาการหรือผู้ชี้ขาดอาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เมื่อเห็นสมควรหรือเมื่อคู่กรณีร้องขอ
ไม่ พระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. ๒๕๓๐ ถูกยกเลิกแล้ว หน้านี้จึงใช้อ้างอิงได้เฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการยกเลิก
↑ ดูพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2530 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)