มาตรานี้ห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งหรือคำพิพากษาของศาลในคดีอนุญาโตตุลาการ เว้นแต่กรณีที่มีข้ออ้างแสดงว่าอนุญาโตตุลาการหรือผู้ชี้ขาดมิได้กระทำการโดยสุจริตหรือคู่กรณีฝ่ายใดใช้กลฉ้อฉล คำสั่งหรือคำพิพากษานั้นฝ่าฝืนต่อบทกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน คำสั่งหรือคำพิพากษานั้นไม่ตรงกับคำชี้ขาดของอนุญาโตตุลาการ ผู้พิพากษาซึ่งไต่สวนคดีนั้นมีความเห็นแย้งหรือได้รับรองว่ามีเหตุอันควรอุทธรณ์ได้ หรือเป็นคำสั่งที่เกี่ยวด้วยการใช้วิธีการชั่วคราวเพื่อคุ้มครองประโยชน์ของคู่กรณีในระหว่างการพิจารณาของอนุญาโตตุลาการ หมายเหตุ พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 26 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณโดยหลักห้ามอุทธรณ์ เว้นแต่เข้าข้อยกเว้นที่ตัวบทกำหนดไว้ เช่น อนุญาโตตุลาการไม่สุจริต มีกลฉ้อฉล คำพิพากษาฝ่าฝืนความสงบเรียบร้อยของประชาชน หรือไม่ตรงกับคำชี้ขาด
เป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้อุทธรณ์ได้ เช่นเดียวกับกรณีที่ผู้พิพากษาซึ่งไต่สวนคดีรับรองว่ามีเหตุอันควรอุทธรณ์
ไม่ พระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. ๒๕๓๐ ถูกยกเลิกแล้ว หน้านี้จึงใช้อ้างอิงได้เฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการยกเลิก
↑ ดูพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2530 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)