มาตรา 39 พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช 2474

มาตรา ๓๙ ถังที่เก็บน้ำมันนั้น จะต้องทำตามแผนผังที่นายช่างได้พิจารณาเห็นชอบแล้ว และอยู่ในบังคับดังกล่าวต่อไปนี้ ๑. ถังบรรจุน้ำมันต้องทำด้วยเหล็กเหนียวชนิดอ่อนตรึงด้วยหมุดให้แน่นมิให้น้ำมันรั่วไหลได้จนเป็นที่พอใจของเจ้าพนักงาน ๒. ช่องลมหรือท่อสำหรับถ่ายอากาศจากถัง ต้องมีตะแกรงลวด ๒ ชั้น ตะแกรงต้องใช้ขนาดมีรูไม่น้อยกว่า ๑๔๔ รูใน ๑ ตารางเซนติเมตร ถ้าจะไม่ใช้ตะแกรงลวดในที่กล่าวนี้ก็ต้องมีช่องลมหรือท่อสำหรับถ่ายอากาศอย่างปิดเปิดได้ตามที่เจ้าพนักงานเห็นชอบ ๓. หลังคาคลุมถัง ต้องทำด้วยเหล็กหรือวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง ๔. การตั้งถังที่เก็บน้ำมันนั้นต้องมีระยะดังนี้ คือ (ก) ระหว่างถังต่อถังต้องห่างกันอย่างน้อยเท่าเส้นผ่าศูนย์กลางของถังกลมอันใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในหมู่เดียวกัน หรือถ้าเป็นถังยาวรี ต้องห่างกันอย่างน้อยเท่าขนาดยาวของถังที่ได้สร้างขึ้นในหมู่เดียวกัน (ข) ถังต้องห่างจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๐ เมตรโดยรอบ (ค) ถังต้องห่างจากรั้วบริเวณที่เก็บน้ำมันอย่างน้อย ๘ เมตร ๕. โดยรอบถังหรือหมู่ถังที่เก็บน้ำมัน ต้องทำเขื่อนหรือกำแพงล้อมไว้ มีขนาดให้พอที่จะขังน้ำมันไว้ได้ภายในเขื่อนหรือกำแพงที่ล้อมนั้น เมื่อมีเหตุวิบัติเกิดแก่ถัง คือ (ก) ถ้าเป็นถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาต้องพอที่จะขังน้ำมันไว้ได้ไม่น้อยกว่า ๑ ใน ๔ ของปริมาณน้ำมันในถังทั้งหมด (ข) ถ้าเป็นถังเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย ต้องพอที่จะขังน้ำมันไว้ได้ทั้งหมดมิให้ล้นไหลออกจากเขื่อนหรือกำแพงได้เลย ๖. เขื่อนหรือกำแพงนั้น ต้องทำเครื่องป้องกันมิให้น้ำมันรั่วไหลไปตามทางท่อหรือรางน้ำได้ ๗. บริเวณที่เก็บน้ำมันนั้น ต้องทำรั้วล้อมรอบด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง และต้องมีขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๓ เมตร ทั้งต้องมีประตูทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็กหรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานจะเห็นชอบ ๘. ภายในบริเวณที่เก็บน้ำมัน ต้องมีสายล่อฟ้าตามความเห็นชอบของนายช่าง ๙. ต้องมีเครื่องดับไฟไว้ประจำในบริเวณตามที่เจ้าพนักงานจะได้กำหนดและเห็นชอบ