มาตรา 41 พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช 2474

มาตรา ๔๑ ผู้นำไปซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาหรือชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตรนั้น ๑. ถ้านำไปโดยทางน้ำต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขว่าด้วยการบรรทุก หรือนำไปดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำสยาม และ (ก) พาหนะที่บรรทุกต้องมีธงแดงขนาดยาว ๘๐ เซนติเมตร กว้าง ๔๕ เซนติเมตร ปักเป็นเครื่องหมาย ถ้าเป็นเวลากลางคืนต้องมีโคมไฟสีแดงจุดไว้เป็นเครื่องหมายในที่เห็นถนัด (ข) เมื่อเป็นน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายต้องบรรจุในโลหะซึ่งปิดไว้เรียบร้อย ทั้งต้องมีป้ายหรือตัวอักษรดุนปิดไว้ให้อ่านได้ง่าย บอกชนิดน้ำมัน และให้มีคำว่า"ไวไฟ" เขียนเติมลงด้วย แต่ถ้าภาชนะนั้นมีของหุ้มห่อชั้นนอกหรือหีบแล้ว ท่านว่าเพียงแต่มีป้ายปิดไว้ภายนอกของหุ้มห่อหรือหีบนั้น ๆ ก็เป็นการเพียงพอ ๒. ถ้านำไปโดยรถไฟ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขว่าด้วยการบรรทุกหรือนำไปซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิง ดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจัดวางการรถไฟและทางหลวงกับกฎข้อบังคับซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินั้น ๓. ถ้านำน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายไปโดยทางอื่น นอกจากทางน้ำหรือทางรถไฟ ท่านว่าให้บรรจุไว้ในภาชนะที่สมควรดังระบุไว้ต่อไปนี้ คือ (ก) บรรจุในปีบ (ข) บรรจุในถังเหล็ก และถังใบหนึ่ง ๆ บรรจุน้ำมันไม่เกิน ๓๐๐ ลิตร หรือ (ค) บรรจุในรถถังตามแบบที่ได้รับอนุมัติแล้ว รถคันหนึ่ง ๆ บรรจุน้ำมันไม่เกิน ๕๐๐๐ ลิตร ถ้ามีรถถังพ่วงอยู่กับรถถังคันหน้าด้วยแล้ว จำนวนบรรจุรวมกันทั้ง ๒ คัน ต้องไม่เกิน ๕๐๐๐ ลิตร ท่านให้ปิดป้ายที่อาจเห็นได้ชัดแจ้งวิธีเดียวกับที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา ๑ (ข) นั้น