มาตรานี้กำหนดภาระการพิสูจน์ในคดีศุลกากรว่า ในการฟ้องร้องคดีอันเกี่ยวด้วยของซึ่งต้องยึดเพราะไม่เสียภาษี หรือเพราะเหตุพึงริบโดยประการอื่น หรือยึดเพื่อเอาค่าปรับตามพระราชบัญญัตินี้ ถ้ามีข้อโต้เถียงเกิดขึ้นว่าค่าภาษีสำหรับของนั้นได้ส่งชำระถูกต้องแล้วหรือไม่ หรือว่าของนั้นได้นำเข้ามา ขนขึ้นจากเรือ ส่งออก บรรทุกลงเรือ ย้ายขนไป เก็บ ขาย หรือจัดการอย่างอื่นโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ หน้าที่พิสูจน์ตกอยู่แก่จำเลยทุกคดีไป หมายเหตุ พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกแล้ว
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 100 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณตามมาตรานี้ หน้าที่พิสูจน์ตกอยู่แก่จำเลยทุกคดีไป เมื่อมีข้อโต้เถียงเรื่องการเสียภาษีหรือความชอบด้วยกฎหมายของการดำเนินการกับของนั้น
ว่าค่าภาษีได้ส่งชำระถูกต้องแล้วหรือไม่ และของนั้นได้นำเข้า ขนขึ้นจากเรือ ส่งออก บรรทุกลงเรือ ย้ายขน เก็บ ขาย หรือจัดการอย่างอื่นโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่
ไม่ พระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช ๒๔๖๙ ถูกยกเลิกแล้ว หน้านี้จึงใช้อ้างอิงได้เฉพาะกรณีที่เกิดขึ้นก่อนการยกเลิก
↑ ดูพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 (ยกเลิก)ทั้งหมด
🗓️ ตัวบทนี้ดึงเข้าคลังเมื่อ 2026-07-14 (วันที่เราดึงข้อมูล ไม่ใช่วันที่กฎหมายถูกแก้ไข)