คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2471
ย่อคำพิพากษา
ค่าสินบนนำจับที่เจ้าพนักงานร้องขอให้ศาลกำหนดให้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ.2464 ม.47 พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ.2464 ม.49
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีกล้องสูบฝิ่นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ใช้สินบนนำจับแลโจทก์ยื่นจดหมายซึ่งปลัดจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดรับรองว่าเปนการจำเปนที่จะต้องจ่ายรางวัลให้แก่ผู้ควรรับรางวัลตามสมควรแล้วแต่ศาลจะให้
ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ปรับแต่ไม่บังคับให้ จำเลยเสียค่าสินบนนำจับ
โจทก์ฎีกาขอให้บังคับจำเลยเสียค่าสินบนนำจับตาม พรบ ฝิ่น ม. ๔๙
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ม. ๔๙ ไม่จำกัดให้รัฐบาลเรียกค่าเสียหายเท่าที่ได้เสียไปอย่างเดียว มีความกว้างไปถึงว่ารัฐบาลมีอำนาจเรียกร้องให้ จำเลยเสียเงินรางวัลนั้นได้ เพราะฉะนั้นรัฐบาลจึงมีอำนาจขอให้ ศาลกำหนดเงินรางวัลตามสมควร ศาลฎีกาจึงตัดสินให้จำเลยเสียเงินรางวัล ๒๐ บาท
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2471
อัยยการนครราชสีมา โจทก์
นายจิวบั้ง นายจั่น ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการนครราชสีมา · ล. - นายจิวบั้ง นายจั่น |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | วิชัย · นรเนติ · หริศ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา