คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1107/2473
ย่อคำพิพากษา
เหตุพยาบาท จำเลยสมคบกันไปฆ่าคนที่ไม่รู้ว่าเขามีความพยาบาท มีผิดตามมาตรา 249 วิธีพิจารณาอาชญา ตัวการโทษไม่เท่ากัน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
อาชญา ม.63 อาชญา ม.249 อาชญา ม.250
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
จำเลยสมคบกันไปฆ่า อ. นายเรืองมีความพยาบาทโกรธเคือง อ. แต่นายหมัดไม่ทราบเรื่องได้ไปช่วยนายเรืองฆ่า อ.ดัวยดังนี้
ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๐
ศาลฎีกาเห็นว่านายเรืองมีผิดตาม ม.๒๕๐ แต่นายหมัดมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกนายหมัดตลอดชีวิต
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1107/2473
อัยยการจังหวัดตรัง โจทก์
นายเรือง นายหมัด จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการจังหวัดตรัง · จำเลย - นายเรือง นายหมัด |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พรหม · วิกรม · มนู |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระดุลยรักษ์ · ศาลอุทธรณ์ - พระยาธรรมสาร+ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา