คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 181/2477
ย่อคำพิพากษา
คดีเรื่องคัดค้านคำสั่งศาลเดิมที่ไม่ยอมรับฎีกาอย่างคนอนาถาเรียกว่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ข้อที่ว่าคดีจะมีมูลพอชนะในคดีเช่นนี้หรือไม่นั้นถ้าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ ปัญหาเกี่ยวกับความมากน้อยแห่งจำนวนค่าเสียหายที่ศาลกำหนดให้ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.4
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาคัดค้านว่าศาลล่างทั้ง ๒ ให้ค่าเสียหายแก่โจทก์น้อยไป
ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาโจทก์ไม่มีมูลที่จะชนะได้ จึงสั่งไม่รับฎีกาโจทก์
โจทก์ฎีกาว่าคดีโจทก์มีมูลที่จะชนะได้
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเรื่องโจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล่างซึ่งไม่รับฎีกาอนาถาของโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 181/2477
นายเย็น แซ่ภู่ โจทก์
นายขี้ริ้ว ควนิช นายเปียก มณีพลาย นางสุวรรณรัตนพฤกษ์
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเย็น แซ่ภู่ · นางสุวรรณรัตนพฤกษ์ - นายขี้ริ้ว ควนิช นายเปียก มณีพลาย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พรหม · กฤต · อิศระ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา