คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2477

ที่จะได้กรรมสิทธิโดยครอบครองทรัพย์สินของผู้อื่นนั้นอาศัยเกณฑ์ที่ผู้เข้าอยู่ครอบครองมิได้อาศัยเกณฑ์ที่เจ้าของเดิมละทิ้ง

ที่วิวาทโจทก์ได้รับโอนกรรมสิทธิมาตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๖๖ ต่อมาสัก ๓ ปีโจทก์นำเจ้าพนักงานไปรังวัดสอบเขตต์ตามโฉนดครั้งหนึ่ง แลในพ.ศ.๒๔๗๕ ได้นำเข้าหลวงพิเศษวัดแบ่งที่ดินรังวัดตามโฉนดอีกครั้งหนึ่งทั้ง ๒ ครั้งไม่มีผู้ใดตั้งวิวาท จำเลยเข้ามาทำในที่ของโจทก์เพียง ๓-๔ ปี ศาลเดิมตัดสินขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ละทิ้งตั้ง ๑๐ ปีขาดกรรมสิทธิ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นโจทก์จะได้ทำที่เป็นนาหรือไม่ได้ทำก็ไม่ถือว่าได้ละทิ้ง จำเลยจะได้กรรมสิทธิตามมาตรา ๑๓๘๒ ต่อเมื่อได้ครอบครองมาเป็นเวลา ๑๐ ปี แต่เมื่อจำเำลยครอบครองมาเพียง ๓-๔ ปี โจทก์ยังมีสิทธิฟ้องได้ จึงพิพากษาบังคับคดีตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2477 คุณหญิงวรวิทย์พิศาล โจทก์ นายทง ภู่แสง นายชม นายหวาน ชุมทอง จำเลย