คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1095/2473
ย่อคำพิพากษา
ทางเดิน ให้เดินชั่วน่าแล้งไม่เปนทางสาธารณะ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
—
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ข้อเท็จจริงได้ความว่าที่ดินอยู่ในที่ของจำเลย ๆ ยอมให้ชาวบ้านเดินในฤดูแล้ง เมื่อถึงคราวทำนาจำเลยก็ทำจนเต็มเนื้อที่ ชาวบ้านเดินไม่ได้
ศาลเดิมเห็นว่าที่พิพาทนั้นไม่ใช่ทางสาธารณะ
ศาลอุทธรณ์ว่าเปนทางสาธารณะ เพราะเดินมากว่า ๑๐ ปีแล้ว
ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ใช่ทางสาธารณะ แม้จำเลยจะยอมให้ชาวบ้านเดินในฤดูแล้ง ก็เปนการให้เดินชั่วคราว ไม่ทำให้โจทก์เกิดสิทธิฟ้องขอให้ปิดทางให้เดินได้
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1095/2473
นายหุ่น กับพวก โจทก์
นายวัด กับพวก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายหุ่น กับพวก · จำเลย - นายวัด กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | นล · ศรี · หริศ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - พระ+นง · ศาลอุทธรณ์ - พระยากุศะนเรศร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา