คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 955/2477

ทหารประจำการที่หลบหนีราชการทหารไปเกินกว่า 15 วันแล้วไปกระทำผิดทำร้ายร่างกายราษฎรสามัญขึ้นก็คงต้องขึ้นศาลทหาร

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นพลทหารประจำการหลบหนีราชการทหารไปเกินกว่า ๑๕ วัน แล้วไปกระทำผิดฐานทำร้ายร่างกายราษฎรสามัญ จึงขอให้ลงโทษ ศาลเดิมเห็นว่า ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจรับคดีไว้พิจารณาตามพระธรรมนูญศาลทหารบกพ.ศ.๒๔๖๕ ม.๓๘ ข้อ ๑ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระธรรมนูญศาลทหารบก ม.๓๘ ข้อ ๑ บัญญัติไว้ว่าทหารประจำการอยู่ในอำนาจศาลทหารบกแลการที่จำเลยหลบหนีราชการทหารไปเกินกว่า ๑๕ วันก็ไม่มีบทบัญญัติให้พ้นประจำการอย่างไร จึงต้องถือว่าจำเลยยังคงเป็นทหารประจำการ ส่วนประมวลอาชญาทหารร.ศ.๑๓+ ม.๔๕ เป็นบทบัญญัติระบุความผิดฐานหลบหนีราชการทหารไม่เกี่ยวกับเรื่องอำนาจศาลจึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 955/2477 อัยยการนครราชสีมา โจทก์ พลทหารแป้น ขันสำโรง จำเลย