คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1291/2481
ย่อคำพิพากษา
โทษกักกันเป็นโทษ+ปกรณ์ซึ่งอยู่ในดุลยพินิจฟ้องศาลที่จะเพิ่มจะลดตาม+เหตุผลอันสมควร
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
ประมวลกฎหมายอาญา ม.59 พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม.7 พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม.8 คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกาย ฐานหลบหนีจากเขตต์ที่กำหนดและให้ปรับจำเลยฐานพกอาวุธในท้องถนนหลวง และให้ส่งไปกักกัน ๗ ปี
ศาลอุทธรณ์ยืม
จำเลยฎีกาว่าศาลควรลดโทษกักกันให้จำเลยฐานรับสารภาพด้วย
ศาลฎีกาตัดสินว่าโทษกักกันเป็นโทษอาญาสถานหนึ่ง แต่เป็นโทษอุปกรณ์จากโทษอันเป็นประธาน โทษกักกันเป็นโทษซึ่งอยู่ในดุลยพินิจของศาลที่ลงโทษ เห็นว่าจำเลยนี้มีสันดานเป็นผู้ร้ายอย่างเหลือขอโดยเคยต้องโทษมาแล้วถึง ๑๓ ครั้ง ศาลล่างว่างโทษมาชอบแล้วยืนตาม
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1291/2481
พนักงานอัยยการ โจทก์
นายเสงี่ยม วุฒิสร จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยยการ · จำเลย - นายเสงี่ยม วุฒิสร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | แอล · ดูปลาตร์ · อิศรภักดีธรรมวิเทต |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอุทธรณ์ · ศาลชั้นต้น · พระนิติกรณ์พิเศษ - พระราชปรีชา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา