คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296-305/2481

ลักถอนต้นข้าวในนาของเขาไปในเวลากลางวันเป็นผิดตาม ม.292 มาตรา 292 ไม่มีข้อความแสดงว่าใช้บังคับฉะเพาะทรัพย์ที่มีราคาน้อย อ้างฎีกาที่ 425/2478

ได้ความว่าในวันโจทก์หาเวลากลางวัน จำเลยต่างคนต่างลักถอนต้นข้าวในนาของนางเสไปคนละ ๑๐ ฟ่อนราคา ๔ บาท ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๒ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม.๒๘๘ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยลักถอนต้นข้าวในนานั้น นับว่าเป็นกริยาลักเก็บพรรณไม้ที่เขาปลูกไว้ในนาตามความในมาตรา ๒๙๒ ถึงแม้จะจะใช้คำว่าลักถอนต้นข้าวก็เป็นการใช้ถ้อยคำฉะเพาะเรื่อง ฉะเพาะรายแห่งการกระทำ แต่ก็คงเป็นกิริยาที่อยู่ในความหมายแห่งการลักเก็บตามมาตรา ๒๙๒ ซึ่งเป็นคำกว้าง ส่วนข้อที่โจทก์อ้างว่า ม.๒๙๒ ประสงค์ลงโทษผู้ที่ลักผลไม้หรือพรรณไม้ที่มีค่าเล็กน้อยนั้น เห็นว่ามาตรานี้ไม่มีถ้อยคำแสดงความหมายดังนั้น จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296 - 305/2481 อัยยการพระนครศรีอยุธยา โจทก์ นายหลุย เฉลยไกร กับพวก จำเลย