คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 581/2481

ความผิดต่อพระราชบัญญัติศุลกากรนั้น โจทก์ต้องนำสืบว่า จำเลยมีเจตนาทุจจริตจึงจะลงโทษจำเลยได้ อ้างฎีกาที่ 87/2480

โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่าปลอมใบอินวอยซ์ แสดงรายการขนสินค้าเท็จและฉ้อโกงภาษีอากร ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริตประการใด เป็นแต่เสมียนของจำเลยกรอกข้อความในใบขนจากสำเนาใบอินวอยซ์ซึ่งตัวเลขพิมพ์ลงไม่ติดหาใช่ถูกลบออกไม่ เป็นเหตุให้จำเลยลงนามในใบขนสินค้าขอเสียอากรขาดไป ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยยื่นใบขนสินค้าต่อเจ้าพนักงานไม่บริบูรณ์ มีผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ๒๔๖๙ ม.๙๙ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าในคดีอาญาทุกเรื่องโจทก์มีหน้าที่สืบว่าจำเลยมีเจตนากระทำด้วยความจงใจเว้นแต่มีกฎหมายบัญญัติไว้โดยชัด ในคดีนี้โจทก์เองฟ้องว่าจำเลยเจตนาจะฉ้อโกงรัฐบาล ไม่ได้กล่าวว่าจำเลยกระทำผิดประมาทเลินเล่อประการใด ทั้งศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยในเรื่องผิด พ.ร.บ.ศุลกากรโดยนัยะว่าโจทก์จะตอ้งนำสืบว่าจำเลยมีเจตนาทุจจริตที่จะฉ้อค่าภาษีจึงจะลงโทษได้ ตามนัยะฎีกาที่ ๘๗/๒๔๘+ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 581/2481 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายเลี้ยงช้วน แซ่โก จำเลย