คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41/2482

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเจตนาจงใจแกล้งโจทก์เป็นเหตุให้เสียหาย โจทก์จะฏีกาว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเลินเล่อมิได้เพราะเป็นการนอกประเด็น

โจทก์ฟ้องจำเลยกล่าวหาว่าสมคบกันจงใจแกล้งโจทก์ให้ถูกไล่ออกจากราขการโดยไม่มีความผิด เป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์จึงเรียกค่าเสียหาย ๒๑๔,๒๐๐ บาท ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลกีกาตัดสินว่าข้อเท็จจริงแห่งตดียังไม่พอจะชี้ให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาจงใจแกล้งโจทก์ ส่วนข้อที่ว่าจำเลยกระทำการโดยประมาทนั้น โจทก์ไม่ได้ฟ้องว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเลินเล่อ จึงไม่มีประเด็นจะพิจารณาพิพากษาในชั้นนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษามาชอบแล้วยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41/2482 หลวงเจริญรัตนวิโรจน์ โจทก์ พระยามโนปกรณ์นิติธาดา กับพวก จำเลย