คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2485

พฤติการณ์ที่เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ

ได้ความว่าผู้ตายกับพวกเป็นคนร้ายลักกระบือนางวอนไป นางวอนให้จำเลยช่วยติดตามได้ตามไปทันคนร้าย คนร้าย ๒ คนอยู่ข้างหน้าจำเลย ๔ วาเศษกำลังพากระบือไป มีคนร้ายอีกคนหนึ่งลอยมาทางข้างหลัง จำเลยใช้ไม่ตีไหล่จำเลย ๑ ที จำเลยจึงยิงคนที่อยู่ข้างหน้าไป ๑ นัด พวกนั้นได้เข้ากลุ่มรุมตีจำเลยหมดสติ ปรากฏว่ากระสุนปืนถูกผู้ตายซึ่งเป็นคนร้ายตาย ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ จึงลงโทษให้จำคุก ๑ ปี นางหวานโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้แม้จำเลยจะได้ใช้ปืนยิงไปแล้วก็ยังไม่พ้นถูกทำร้ายฉะนั้นถ้าจำเลยจะเพียงแต่ยิงขู่ก็คงไม่พ้นถูกทำร้ายเช่นกัน ทั้งจำเลยก็ถูกพรรคพวกผู้ตายทำร้ายเอาก่อน ผู้ถูกยิงก็เป็นพรรคพวกผู้ที่ทำร้ายจำเลยนั่นเอง จึงไม่เรียกว่าเป็นการยิงผู้อื่น การกระทำของจำเลยไม่เกินสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2485 อัยยการสุพรรณบุรีและนางหวาน โจทก์ นายเฟี่องสรีคำ จำเลย