คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 231/2486

พรึติการน์ที่ไม่ถือว่าเปนฟ้องเคลือบคลุม ฟ้องที่ระบุเวลากะทำผิดกะหมายความเกี่ยวไปถึงเวลาที่ประกาสไช้กตอัยการสึกแล้ว

โจทฟ้องและร้องเพิ่มเติมว่า เมื่อระหว่างตั้งแต่วันที่ ๑ สิงหาคม ๒๔๘๔ และวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๔๘๕ เวลาไดไม่ปรากต จำเลยได้กระทำผิดกดหมาย กล่าวคือ จำเลยได้เช่าสิ่งของต่าง ๆ ไปจากนางสอาด โดยมีสัญญาเช่าไว้ต่อกัน ไนวันเวลาดังกล่าวข้างต้น จำเลยได้รับมอบหมายทรัพย์ทั้งสิ้นนี้ไปจากนางสอาดแล้วจำเลยได้บังอาจมีเจตนาทุจริตยักยอกเอาทรัพย์ของนางสอาดทั้งหมดที่เข้าไปเปนประโยชน์ส่วนตัวเสีย ขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทเคลือบคลุมพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า ฟ้องของโจทไม่เคลือบคลุม จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลชั้นต้นไห้สาลชั้นต้นทำการพิจารนาต่อไป แล้วตัดสินตามรูปคดี จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่า ฟ้องโจทที่ระบุไว้ในตอนต้น เปนวันที่จำเลยยักยอกซึ่งโจทว่าเปนการกระทำผิดนั่นเอง ฟ้องของโจทจึงหาได้ระบุวันจำเลยกะทำผิดขัดกันอันทำไห้ฟ้องโจทเคลือบคลุมไม่ ส่วนที่จำเลยดีกาอ้างว่า โจทจะอ้างวันกะทำผิดไห้ฟ้องได้ก็ฉเพาะแต่ไนระหว่างวันที่ ๑ สิงหาคม ๒๔๘๔ ถึงวันที่ ๙ ธันวาคม ๒๔๘๔ การที่โจทกลับยืดเวลาวันกะทำผิดออกไปอีก จนถึงวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๔๘๕ อันเปนเวลาไช้กดอัยการสึกนั้น ฟ้องของโจทย่อมเปนฟ้องที่เคลือบคลุมสาลดีกาเห็นว่า การที่วันคาบเกี่ยวกันเช่นนี้หาทำไห้ฟ้องเคลือบคลุมไม่ จึงพิพากสายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 231/2486 พนักงานอัยการ โจทก์ นางสำเนียง วิเสสกุล จำเลย