คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2487

จำเลยมีอาชีพผูกขาดตลาดนัดของเทสบาลมีสตางค์เปนเงิน 86 บาท 89 สตางค์ครึ่ง โดยไส่ไว้ไนลิ้นชิกโต๊ะสตางค์อันละห้าและอันละสิบร้อยเปนพวง ๆ ละ 1 บาท ไม่ถือว่ามีไว้เกินสมควนหรือเกินจำเปน ไม่ถือเปนผู้ค้าเหรียนกสาปน์

เจ้าพนักงานจับเหรียนกสาปน์ที่จำเลยได้ชนิดราคาต่ำกว่ายี่สิบสตางค์เปนเงิน ๘๖ บาท ๘๙ สตางค์ครึ่ง ได้ความว่าจำเลยไส่ไว้ไหนลิ้นชักโต๊ะ สตางค์อันละห้าและอันละสิบนั้นร้อยเปนพวง ๆ ละ ๑ บาท จำเลยมีอาชีพผูกขาดตลาดนักของเทสบาล บางวันเก็บค่าตลาดได้เปนสตางค์มาก. สาลชั้นต้นพิพากสาลงโทส สาลอุธรน์พิพากสายกฟ้อง โดยเห็นว่าจำเลยมีสตางค์ไว้ไม่เกินสมควนหรือเกินจำเปน โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า คดียังไม่พอที่จะเรียกว่าจำเลยมีเงินเหรียนกสาปน์ไว้เกินสมควนสำหรับปรกติธุระหรือเกินจำเปนสำหรับการไช้จ่ายปรกติอันจะถือว่าจำเลย เปนบุคคลค้าเหรียนกสาปน์ พิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2487 อัยการจังหวัดตรัง โจทก์ นายวุ้น ซึ่มสี้ จำเลย