คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113-114/2487
ย่อคำพิพากษา
ผู้ที่ครอบครองที่นามากกว่า 10 ปีแล้วย่อมมีสิทธิดีกว่าผู้ที่มีไบเหยียบย่ำซึ่งออกกับที่ดินนั้น
อ้างดีกาที่ 1045/2485.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทฟ้องว่า จำเลยบุกรุกที่นาของโจทอันมีไบเหยียบย่ำเปนหลักถาน ขอไห้ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย
สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสายกฟ้องโดยเห็นว่า จำเลยครอบครองมากว่า ๑๐ ปีแล้ว แม้โจทจะมีไยเหยียบย่ำทับที่ของจำเลยก็ไม่ได้กัมสิทธิ
โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า เมื่อปรากตว่าไบเหยียบย่ำของโจททับที่ของจำเลยแล้ว โจทก็ไม่มีสิทธิดีกว่าจำเลยผู้ครอบครองหยู่ ดังคำพิพากสาดีกาที่ ๑๐๔๕/๒๔๘๕ จึงพิพากสายืน.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113 - 114/2487
นางคำแดง ชมภู, นายเพี้ยน ร่มสายหยุด โจทก์
นางถ่าย วรรนาบุตร จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางคำแดง ชมภู, นายเพี้ยน ร่มสายหยุด · จำเลย - นางถ่าย วรรนาบุตร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ · ชม จามรมาน · เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - บ. วรรณรัตน์ · ศาลอุทธรณ์ - นายนิติกวินย์ อินสว่าง |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา