คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 739/2489

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ระหว่าง 2 วัน เวลาไม่ปรากฎแม้พะยานให้การในชั้นสวบสวนและในชั้นศาล ถึงวันเวลากระทำผิดชัดเจน ก็คงถือว่าฟ้องของโจทก์ระบุรายละเอียดพอควรแล้ว

โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ ๔ ถึงวันที่ ๕ เมษายน ๒๔๘๘ เวลาไม่ปรากฎจำเลยไขกุญแจตู้ลักเงินของเจ้าทรัพย์ไป ศาลชั้นต้นลงโทษตาม ม.๒๙๓ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพะยานโจทก์เบิกความระบุวันเวลาไว้ชัดเจนตั้งแต่ไต่สวนมูลฟ้อง แต่โจทก์กลับบรรยายฟ้อง่าวันเวลาไม่ปรากฎ เป็นการไม่ชอบและข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์ชัดเจนพอไม่อาจทำให้จำเลยเข้าใจผิด แต่ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำผิด จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 739/2489 พนักงานอัยยการ โจทก์ นายเกื้อ บุญตานนท์ จำเลย