คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2493

คดีอาญาที่ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยหลายคนสมคบกันทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหรือโจทก์หลายคนตามมาตรา 254,63 แม้ในฟ้องจะไม่ได้กล่าวว่าจำเลยคนใดทำร้ายโจทก์คนใดก็ดี เมื่อได้ความว่าจำเลยคนใดทำร้ายโจทก์ ก็ลงโทษได้

โจทก์ฟ้องว่า นายเชยจำเลยสมคบกับจำเลยอื่นทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔, ๖๓ นายเชยจำเลยให้การปฏิเสธ คดีมาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะนายเชยจำเลยผู้เดียว ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์มีหลายคน ฟ้องไม่ระบุว่าจำเลยคนใดทำร้ายโจทก์คนใด ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ไม่ได้ (อ้างฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๘๕) พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ฟ้องถูกแล้ว ไม่ต้องระบุว่าคนไหนทำร้ายคนไหน เพราะในฟ้องมีข้อหาว่า สมคบกันพิพากษาให้จำคุกนายเชยจำเลย ๖ เดือน ตามมาตรา ๒๕๔ นายเชยจำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องไม่ได้ระบุว่าจำเลยคนใดทำร้ายโจทก์คนใดก็จริง แต่ฟ้องกล่าวว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายโจทก์เช่นนี้ เมื่อได้ความว่านายเชยจำเลยเป็นผู้ทำร้ายโจทก์ นายเชยจำเลยก็ต้องมีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย เห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2493 นายอยู่ ภูโต โดยตนเองและเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของนายสมบุญ ภูโต บุตร, นายทุย ใจบุญ, นายสังวาลย์ คล้ายสุบรรณ โจทก์ นายเชย คล้ายสุบรรณ ผู้ใหญ่บ้านที่ 1, นายมูล คล้ายสุบรรณ ที่ 2, นายเบี้ยว