คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2493

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายลักษระอาญามาตรา 294 และกล่าวว่าเหตุเกิดที่สถานีบุรีรัมย์ อันเป็นที่จอดรถไฟดังนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจได้แล้วว่า เป็นการฟ้องหาว่าลักทรัพย์ในที่จอดรพไฟ

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์ของนายแก้ว เหตุเกิดที่สถานีบุรีรัมย์อันเป็นสถานที่จอดรถไฟ ตำบลในเมืองจังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ จำเลยรับสารภาพว่าได้ลักทรัพย์ของนายแก้วที่สถานีรถไฟบุรีรัมย์จริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๑ เดือน ๑๕ วัตามมาตรา ๒๘๘,๕๙ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวว่าเหตุเกิดที่สถานีบุรีรัมย์อันเป็นที่จอดรถไฟ ทั้งโจทก์อ้างมาตรา ๒๙๔ เป็บบทขอให้ลงโทษ เมื่อประกอบกับประโยคที่ว่าอันเป็นที่จอดรถไฟด้วยแล้ว ก็เป็นอันเข้าใจได้ว่าเป็นการลักทรัพย์ในที่จอดรถไฟตามโจทก์ขอ พิพากษาแก้ จำคุกจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๒๙๔(๓) ๕๙ นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2493 อัยการจังหวัดบุรีรัมย์ โจทก์ นายส่ง ศรีอุทัย จำเลย