คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1914/2494

ในคดีที่ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรนั้น ถ้าฟ้องกล่าวยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์แล้วตอนปลายกล่าวฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดรับของโจรในทรัพย์รายเดียวกันนั้นอีก ดังนี้ย่อมเป็นฟ้องที่กล่าวขัดแย้งกันในตัว เป็นฟ้องเคลือบคลุม ไม่อาจทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ศาลต้องพิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ.....จำเลยได้เป็นคนร้ายลักเอาหนังสัตว์ชะนิดต่าง ๆ ไปรวมราคา ๑,๕๐๐ บาทโดยเจตนาทุจริตและมิได้รับอนุญาตจากโจทก์ หรือ เมื่อ ......จำเลยบังอาจรับหนังสัตว์ของโจทก์ ซึ่งถูกผู้ร้ายลักไปโดยรู้ว่าเป็นของซึ่งได้มาแต่การกระทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์เบื้องต้นบรรยายยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์โจทก์ แต่ตอนปลายกล่าวจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจรในทรัพย์รายเดียวกัน จึงเป็นการขัดแย้งกันในตัวเป็นฟ้องที่เคลือบคลุม ไม่อาจทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๕) ศาลอุทธรณ์ฟ้องเสียชอบแล้ว คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1914/2494 นายซีปิ้น แซ่ลิ่ม โจทก์ นายสวัสดิ์ ราชมณี จำเลย