คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1998/2497

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยเจตนาโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายเท่านั้นก็เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.250 ได้แล้ว ไม่จำต้องบรรยายรายละเอียดว่าจำเลยได้กระทำโดยความพยายามด้วยความพยาบาทอย่างไร จำเลยไปคอยดักยิงผู้ตายระหว่างทางโดยมีสาเหตุกันอยู่ครั้งแรกยิงผู้ตายไม่ได้แล้วยังพยายามตามไปยิงอีกจนตาย ดังนี้การกระทำของจำเลยเป็นผิด ก.ม.อาญา ม.250

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงนายรอกถึงแก่ความตายโดยเจตนาโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙,๒๕๐ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ไม่ได้บรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นรายละเอียดว่าจำเลยได้กระทำโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายอย่างไรจึงพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๔๙,๕๙ คงจำคุก ๑๐ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๐,๕๙,๓๗(๒) จำคุก ๒๐ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไปคอยดักยิงผู้ตายระหว่างผู้ตายเดินทางกลับจากอำเภอเนื่องจากมีสาเหตุกันอยู่ ครั้งแรกยิงไม่ได้โดยมีคนขัดขวางแล้วยังพยายามตามไปยิงอีกถึง ๒ นัด การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย โจทก์ไม่จำต้องบรรยายรายละเอียดในฟ้องว่าจำเลยได้กระทำอย่างไร จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1998/2497 อัยการกำแพงเพชร โจทก์ นายสุ่ม จำเลย