คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 175/2498

ใช้ซอไม้ไผ่ผ่าซีกขนาดกว้าง 3 นิ้ว ยาว 20 นิ้ว ตีในที่มืด เจาะจงไม่ได้ถนัดว่า จะให้ถูกตรงไหนนั้นยังไม่พอชี้ได้ว่าผู้ตีอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้ถูกตีจะต้องตาย จึงคงมีผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้ตีนายเคลิ้ม บุญคล้าย ถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่าตีผู้ตายโดยบันดาลโทษะ ไม่ได้คิดว่าจะให้ถึงตาย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๔๙,๕๙ จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่ใช่โดยยั่วโทษะตาม ก.ม.อาญา ม.๕๕ ดังจำเลยฎีกา ขณะเกิดเหตุเป็นเวลาค่ำไม่ได้จุดไฟ จำเลยใช้ซอไม้ไผ่ผ่าซีกขนาดกว้างประมาณ ๓ นิ้ว ยาว ๒๐ นิ้ว ตีผู้ตายในที่มืด เจาะจงไม่ได้ถนัดว่าจะให้ถูกที่ไหน จำเลยไม่คาดคิดว่าผู้ตายจะต้องตาย จึงสั่งคนไว้ว่าตนอยู่ที่ไหนถ้าเจ้าหน้าที่มาสอบถาม รูปคดีไม่พอชี้ว่าจำเลยฆ่านายเคลิ้มโดยเจตนา พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๕๑,๕๙ จำคุก ๕ ปี ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 175/2498 อัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายโม้ อินสอาด จำเลย