คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 583/2498

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาขายปลา เอาปลาไปขายให้แก่ผู้อื่นโดยโจทก์ไม่ได้ระบุชื่อว่าเป็นใคร เช่นนี้ไม่เป็นฟ้องที่เคลือบคลุม

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาซื้อขายปลาในบ่อของจำเลยให้แก่โจทก์ โจทก์วางเงินมัดจำและจ่ายเงินล่วงหน้าให้จำเลยบ้างแล้ว จำเลยผิดสัญญาเอาปลาไปขายให้แก่ผู้อื่น จึงขอเรียกค่าเสียหายกับให้คืนเงินมัดจำและเงินล่วงหน้า จำเลยต่อสู้ว่าไม่ผิดสัญญาฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ขายปลาชนิดไหนให้แก่ใครเมื่อไร ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดสัญญาจริง แต่จำนวนค่าปรับให้สัญญาสูงไป จึงให้ลดลงเสียกึ่งหนึ่งตาม ป.พ.พ.ม.๓๘๓ ให้จำเลยคืนเงินมัดจำและเงินล่วงหน้าพร้อมทั้งดอกเบี้ย โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยไม่ต้องเสียดอกเบี้ยในจำนวนเงินค่าเสียหาย นอกนั้นคงยืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยผิดสัญญา ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม โจทก์ได้นำสืบว่าได้ขายปลาให้นายเอง จำเลยก็เบิกความรับ ส่วนค่าปรับตามสัญญานั้นศาลฎีกาเห็นว่าเป็นผลดีแก่จำเลยมากแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 583/2498 นายซุง แซ่อึ้ง โจทก์ นายสมบุญ เนาวะศรี จำเลย