คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 442/2501

มาตรา 31 แห่ง พ.ร.บ.มาตราชั่งตวงวัด พ.ศ.2466 ซึ่งถือว่าผู้ใดผู้หนึ่ง ในกิจการต่อเนื่องกับผู้อื่นหรือในพาณิชยกิจใด ๆ กระทำการชั่งตวงวัดโดยใช้เครื่องชั่งเครื่องตวง เครื่องวัด หรือสิ่งใดซึ่งไม่ถูกต้องตามความประสงค์ทุกประการของ พ.ร.บ.นี้ หรือผู้ใดผู้หนึ่งมีเครื่องชั่ง เครื่องตวงเครื่องวัดดังที่กล่าวมานั้นไว้ในความปกครองของตน เพื่อใช้ในกิจการต่อเนื่องกับผู้อื่นหรือในพาณิชยกิจใด ๆ มีความผิดนั้น หากตามข้อเท็จจริงปรากฎว่า ความผิดพลาดเกิดในตัวเครื่องชั่งเองเนื่องจากใช้มานาน เพียงเท่านี้ไม่ทำให้จำเลยผู้มีเครื่องชั่งนั้นกลับมีความผิดขึ้นมาตามมาตรานี้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยประกอบการค้ามีเครื่องชั่งไว้ในครอบครองเพื่อใช้ในทางพาณิชยกิจ เครื่องชั่งนั้นไม่ถูกต้อง เมื่อชั่งสิ่งของ น้ำหนักสิ่งของจะขาดไปถาดที่ใช้ไม่ใช่ถาดประจำเครื่อง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.มาตราชั่งตวงวัด พ.ศ.๒๔๖๖ มาตรา ๓๑,๓๕,๓๘ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามกันมาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย แต่ตามข้อเท็จจริงปรากฎว่า เครื่องชั่งนี้แสดงน้ำหนักผิดพลาดไปบ้าง สปริงอ่อนลงตามธรรมชาติเพราะใช้นาน ถาดมีน้ำหนักเที่ยงตรง แสดงว่าความผิดพลาดเกิดในตัวเครื่องชั่งเองเนื่องจากใช้มานาน เพียงเท่านี้ไม่ทำให้จำเลยกลับมีความผิดขึ้นมาตามมาตรา ๓๑ แห่ง พ.ร.บ.มาตราชั่งตวงวัด ฯ ดังที่โจทก์ฎีกา จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 442/2501 อัยยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โจทก์ นายโง่วโง๋ว แซ่ตั๊ง จำเลย