คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1232/2506
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจปรับปรุงค่ารายปีของโรงเรือนให้เหมาะสมกับสภาพความเป็นจริงได้ และค่ารายปีที่ปรับปรุงแล้วจะใช้เป็นฐานในการคำนวณภาษีในปีถัดไป โดยไม่คำนึงถึงว่าโรงเรือนนั้นเคยให้เช่ามาก่อนหรือไม่
ย่อคำพิพากษา
ถ้ามีเหตุอันบ่งให้เห็นว่า ค่าเช่าอันเป็นหลักคำนวณค่ารายปีมิใช่จำนวนเงินอันสมควรจะให้เช่าได้ในปีหนึ่ง ๆ พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจแก้หรือคำนวณค่ารายปีเสียใหม่ได้ แม้จะสูงขึ้นจากเดิมก็ตาม เมื่อค่ารายปีของปีที่ล่วงแล้วสูงขึ้น ดังนี้ ค่ารายปีนั้นก็คงนำมาใช้เป็นหลักสำหรับคำนวณค่าภาษีที่จะต้องเสียในปีต่อมาโดยไม่จำกัดว่าโรงเรือนที่ถูกประเมินนั้นจะได้ให้เช่ามาแล้วหรือเพิ่งจะให้เช่าเป็นครั้งแรก
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 ม.8 พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 ม.18
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีนี้ โจทก์ฟ้องมีใจความว่า โจทก์มีตึกแถว ๒๒ ห้อง พนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยเรียกเก็บภาษีสำหรับ พ.ศ.๒๕๐๔ เกินไปกว่าที่โจทก์ต้องเสีย ห้องละ ๑๐ บาท รวมเป็นเงิน ๗๘๐ บาท โดยไม่ถือเอาค่าคายปีที่ประเมินไว้ในปีที่ล่วงมาถึง พ.ศ.๒๕๐๓ เป็นหลัก โจทก์อุทธรณ์ไปยังคณะเทศมนตรีนครกรุงเทพ คณะเทศมนตรีนครกรุงเทพยกอุทธรณ์ของโจทก์ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยให้คืนเงินที่เรียกเก็บเกินไป ๗๘๐ บาทนั้น พร้อมทั้งดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า พนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยประเมินชอบด้วยกฎหมายแล้ว
คู่ความตกลงกันขอให้ศาลวินิจฉัยในปัญหาหรือบทเป็นข้อแพ้ชนะว่า พนักงานเจ้าหน้าที่เทศบาลมีอำนาจที่จะประเมินให้สูงขึ้นจากเดิมได้หรือไม่ ทั้งสองฝ่ายต่างไม่สืบพยาน
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกาว่า คือแถวของโจทก์เป็นโรงเรือนที่ให้เช่ามาแล้ว ต้องถือค่ารายปีของปีที่ล่วงมาแล้วเป็นหลักสำหรับการคำนวณค่าภาษีซึ่งจะต้องเสียในปีต่อมาตามมาตรา ๑๘ ส่วนมาตรา ๘ ใช้สำหรับโรงเรือนซึ่งเพิ่งให้เช่าเป็นครั้งแรก
ศาลฎีกาพิเคราะห์พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.๒๔๗๕ (ตามที่แก้ไขเพิ่มเติม) แล้วมาตรา ๘ บัญญัติว่า "ค่าภาษี......ให้ผู้รับประเมินชำระ..........โดยอัตราร้อยละ ๑๕ แห่งค่ารายปี ค่ารายปี.........นี้ ให้หมายความว่า จำนวนเงินซึ่งทรัพย์สินนั้น ๆ สมควรจะให้เช่าได้ในปีหนึ่ง ๆ ถ้าทรัพย์สินนั้นให้เช่า ท่านว่า ค่าเช่านั้นเป็นหลักคำนวณค่ารายปี แต่ถ้ามีเหตุอันบ่งให้เห็นว่าค่าเช่านั้นมิใช่จำนวนเงินอันสมควรจะให้เช่าได้ในปีหนึ่ง ๆ ไซร้ ท่านว่าพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจแก้หรือคำนวณค่ารายปีเสียใหม่" และมาตรา ๑๘ บัญญัติว่า "ค่ารายปีของปีที่ล่วงแล้วนั้น ท่านให้เป็นหลักสำหรับการคำนวณค่าภาษีซึ่งจะต้องเสียในปีต่อมา" ดังนี้ ตามตัวอักษรปละความมุ่งหมายแสดงว่า "ค่าเช่า" เป็นหลักคำนวณ "ค่ารายปี" "ค่ารายปี" เป็นหลักคำนวณ "ค่าภาษี"
ดังนี้ ไม่ว่าจะเป็นทรัพย์สินที่ให้เช่ามาก่อนแล้วหรือเพิ่งให้เช่าเป็นครั้งแรก ถ้ามีเหตุอันบ่งให้เห็นว่า ค่าเช่า นั้นมิใช่จำนวนเงินอันสมควรจะให้เช่าได้ในปีหนึ่ง ๆ พนักงานเจ้าหน้าที่ก็มีอำนาจแก้หรือคำนวณค่ารายปีเสียใหม่ แม้จะสูงขึ้นจากเดิม ก็ได้ตามมาตรา ๘ และเมื่อ ค่ารายปีของปีที่ล่วงแล้วสูงขึ้น ดังนี้ ค่ารายปีนั้นก็ต้องนำมาใช้เป็นหลักสำหรับการคำนวณ ค่าภาษี ซึ่งจะต้องเสียในปีต่อมาตามมาตรา ๑๘ นั่นเอง
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจกระทำใด และฎีกาโจทก์ไม่มีเหตุสมควรจะแก้ไขคำพิพากษาศาลล่าง ศาลฎีกาพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1232/2506
นางกระจ่าง บริรักษ์นิติเกษตร โจทก์
เทศบาลนครกรุงเทพ (โดยนายชำนาญยุวบูรณ์ รักษาการตำแหน่งนายก
เทศมนตรี) จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางกระจ่าง บริรักษ์นิติเกษตร · รักษาการตำแหน่งนายก - เทศบาลนครกรุงเทพ (โดยนายชำนาญยุวบูรณ์ · จำเลย - เทศมนตรี) |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พร สุขารมณ์ · ประมูล สุวรรณศร · ยง เหลืองรังษี |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายปรีชา สุมาวงศ์ · ศาลอุทธรณ์ - นายเชิญ สินธุนาวา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา