⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 360/2506

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2506

ย่อคำพิพากษา

เมื่อจำเลยละเมิดทำให้โจทก์เสียหายแล้ว ศาลก็พิพากษาให้จำเลยรับผิดในความเสียหายนั้น ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 438 การที่มีผู้อื่นทำละเมิดจะต้องรับผิดในความเสียหายนั้นอีกหรือไม่ ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยลดลงแต่ประการใด ฉะนั้น การที่โจทก์จะฟ้องผู้ทำละเมิดแต่บางคนหรือถอนฟ้องบางคนก็ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยผู้ทำละเมิดและต้องรับผิดดังกล่าวแล้วเปลี่ยนแปลงไป

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.432 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.438

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๔ ถึง ๑๑ จำเลยที่ ๒ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑ ขับรถบรรทุกคนโดยสารไปตามหน้าที่ ได้เบียดกับรถที่จำเลยที่ ๒ ขับ โดยความประมาทของรถทั้ง ๒ คัน ทำให้รถเบียดกระแทกแขนขวาของโจทก์ขาด ขอเรียกค่าเสียหายรวม ๑๒๕,๕๕๕ บาท จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ และโจทก์มิได้เสียหายดังฟ้อง อนึ่ง โจทก์ได้ฟ้องจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ เป็นคดีอาญาด้วย แต่โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒ จากคดีอาญา และถอนฟ้องจำเลยที่ ๒, ๓ ในคดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ ถึง ๑๑ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ ๗๐,๕๕๕ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้อง จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ ถึง ๑๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยดังกล่าวฎีกาในเรื่องค่าสินไหมทดแทนและว่าโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒, ๓ คงให้จำเลยต้องรับผิดแต่ฝ่ายเดียวเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เมื่อจำเลยละเมิดทำให้โจทก์เสียหายแล้ว ศาลก็พิพากษาให้จำเลยรับผิดในความเสียหายนั้น ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๘ การที่มีผู้อื่นทำละเมิดจะต้องรับผิดในความเสียหายนั้นอีกหรือไม่ ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยลดลงแต่ประการใด ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์จะฟ้องผู้ทำละเมิดแต่บางคนหรือถอนฟ้องบางคน ก็ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยผู้ทำละเมิดและต้องรับผิดดังกล่าวเปลี่ยนแปลงไปแต่ประการใด จำเลยจะว่าโจทก์สมยอมไม่รับค่าเสียหายจากจำเลยอื่นแล้วขอลดค่าเสียหายที่จำเลยจะต้องรับผิดลงหาได้ไม่ และไม่ได้ความว่าโจทก์ได้รับค่าเสียหายจากจำเลยอื่นแล้วแต่ประการใด ความรับผิดของจำเลยจึงยังคงมีอยู่ตามเดิม จำเลยก็ยอมรับว่าหนี้ของจำเลยกับหนี้ของจำเลยที่ ๒, ๓ ไม่ใช่หนี้ร่วม จะนำมาเปรียบเทียบกันไม่ได้ และจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๙๓, ๒๙๖, ๔๓๒ มาใช้ก็ไม่ได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้ ชอบแล้ว" พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2506 นายสนิท ใจห้าว โจทก์ นายแสวง ศรีเมือง กับพวกรวม 11 คน ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายสนิท ใจห้าว · ล. - นายแสวง ศรีเมือง กับพวกรวม 11 คน
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)จิตติ ติงศภัทิย์ · การุณย์นราทร · คร้าม สิวายะวิโรจน์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายปสพ นพรัมภา · ศาลอุทธรณ์ - นายสนาม นิลกำแหง
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1195/2512ฎีกา 1912/2540ฎีกา 362/2522ฎีกา 1472/2506ฎีกา 681/2506ฎีกา 1913/2520ฎีกา 1479/2542ฎีกา 481/2526ฎีกา 3023/2533ฎีกา 4513/2533ฎีกา 793/2546ฎีกา 2335/2551ฎีกา 464/2567ฎีกา 4192/2536ฎีกา 616-617/2518ฎีกา 8358/2538ฎีกา 1145/2512ฎีกา 283/2536ฎีกา 2738/2554ฎีกา 2499/2524ฎีกา 1211/2518ฎีกา 3267/2540ฎีกา 2252/2527ฎีกา 3390/2526
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา