คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2506
ย่อคำพิพากษา
เมื่อจำเลยละเมิดทำให้โจทก์เสียหายแล้ว ศาลก็พิพากษาให้จำเลยรับผิดในความเสียหายนั้น ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 438 การที่มีผู้อื่นทำละเมิดจะต้องรับผิดในความเสียหายนั้นอีกหรือไม่ ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยลดลงแต่ประการใด ฉะนั้น การที่โจทก์จะฟ้องผู้ทำละเมิดแต่บางคนหรือถอนฟ้องบางคนก็ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยผู้ทำละเมิดและต้องรับผิดดังกล่าวแล้วเปลี่ยนแปลงไป
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๔ ถึง ๑๑ จำเลยที่ ๒ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑ ขับรถบรรทุกคนโดยสารไปตามหน้าที่ ได้เบียดกับรถที่จำเลยที่ ๒ ขับ โดยความประมาทของรถทั้ง ๒ คัน ทำให้รถเบียดกระแทกแขนขวาของโจทก์ขาด ขอเรียกค่าเสียหายรวม ๑๒๕,๕๕๕ บาท
จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ และโจทก์มิได้เสียหายดังฟ้อง
อนึ่ง โจทก์ได้ฟ้องจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ เป็นคดีอาญาด้วย แต่โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒ จากคดีอาญา และถอนฟ้องจำเลยที่ ๒, ๓ ในคดีนี้
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ ถึง ๑๑ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ ๗๐,๕๕๕ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้อง
จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ ถึง ๑๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยดังกล่าวฎีกาในเรื่องค่าสินไหมทดแทนและว่าโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒, ๓ คงให้จำเลยต้องรับผิดแต่ฝ่ายเดียวเป็นการไม่ชอบ
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เมื่อจำเลยละเมิดทำให้โจทก์เสียหายแล้ว ศาลก็พิพากษาให้จำเลยรับผิดในความเสียหายนั้น ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งละเมิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๘ การที่มีผู้อื่นทำละเมิดจะต้องรับผิดในความเสียหายนั้นอีกหรือไม่ ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยลดลงแต่ประการใด ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์จะฟ้องผู้ทำละเมิดแต่บางคนหรือถอนฟ้องบางคน ก็ไม่ทำให้ความรับผิดของจำเลยผู้ทำละเมิดและต้องรับผิดดังกล่าวเปลี่ยนแปลงไปแต่ประการใด จำเลยจะว่าโจทก์สมยอมไม่รับค่าเสียหายจากจำเลยอื่นแล้วขอลดค่าเสียหายที่จำเลยจะต้องรับผิดลงหาได้ไม่ และไม่ได้ความว่าโจทก์ได้รับค่าเสียหายจากจำเลยอื่นแล้วแต่ประการใด ความรับผิดของจำเลยจึงยังคงมีอยู่ตามเดิม จำเลยก็ยอมรับว่าหนี้ของจำเลยกับหนี้ของจำเลยที่ ๒, ๓ ไม่ใช่หนี้ร่วม จะนำมาเปรียบเทียบกันไม่ได้ และจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๙๓, ๒๙๖, ๔๓๒ มาใช้ก็ไม่ได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้ ชอบแล้ว" พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2506
นายสนิท ใจห้าว โจทก์
นายแสวง ศรีเมือง กับพวกรวม 11 คน ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสนิท ใจห้าว · ล. - นายแสวง ศรีเมือง กับพวกรวม 11 คน |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | จิตติ ติงศภัทิย์ · การุณย์นราทร · คร้าม สิวายะวิโรจน์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายปสพ นพรัมภา · ศาลอุทธรณ์ - นายสนาม นิลกำแหง |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา