คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2508

การที่จำเลยขึงลวดหนามทำรั้วรุกล้ำเข้าไปในสาธารณะทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกผ่านไปมาได้ตามปกตินั้น ถือว่าจำเลยได้กระทำละเมิด ต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกับปักเสาทำรั้วลวดหนามรุกล้ำทางสาธารณะ ปิดกั้นทำให้รถยนต์บรรทุกไม้ของโจทก์ใช้เส้นทางสายนี้ไม่ได้ ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อรั้วและใช้ค่าเสียหาย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำรั้วลงบนทางสาธารณะเป็นเหตุให้โจทก์ขัดข้องที่จะใช้รถ เป็นการละเมิด พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๒,๐๐๐ บาท คำขออื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักเสาตีไม้เคร่า ขึงลาดหนามทำรั้วล้ำเข้าไปในทางสาธารณะ ๓ เมตร ยาว ๑ เส้นเศษ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยว่าปิดกั้นทางสาธารณ ศาลพิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้ว เมื่อจำเลยกั้นรั้วรุกล้ำลงไปในทางสาธารณะแล้ว ทางแคบ รถบรรทุกไม้ของโจทก์ ๗ คันซึ่งชนไม้จากป่าผ่านทางพิพาทนี้เป็นประจำไม่อาจแล่นผ่านเข้าออกได้ ฉะนั้นที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า การกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกไม้ผ่านไปตามทางสาธารณะสายนี้ได้ตามปกติ จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ จึงชอบด้วยรูปคดีแล้ว พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2508 นายจำเริญ ลิมปิชาติ โดยนายเซ่หวั่ง แซ่เตีย ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นายเงิน พรหรมฤทธิ์ ที่ ๑ นายศิริ พรหรมฤทธิ์ ที่ ๒ จำเลย