คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2509

จำเลยถูกข่มเหงแล้วจำเลยได้ยิงคนที่ข่มเหงในขณะนั้น แต่เนื่องจากคนที่ข่มเหงต่างวิ่งหนีไป กระสุนปืนพลาดไปถูกผู้เสียหายเข้า จำเลยก็ต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 60 แต่การกระทำของจำเลยนั้นเป็นผลสืบเนื่องมาจากจำเลยถูกข่มเหงโดยไม่เป็นธรรม และกระทำลงไปโดยบันดาลโทสะ จำเลยจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,80 ประกอบด้วยมาตรา 72

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนยิงผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘,๘๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้จำคุก ๑๐ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ในคืนเกิดเหตุจำเลยถูกคนราว ๑๐ คนกลุ้มรุมชกต่อย จำเลยจึงชักปืนออกมา พวกที่กลุ้มรุมผละหนีไป จำเลยยิงปืนไป ๑ นัด กระสุนพลาดไปถูกนายตา และนายทองผู้เสียหาย จึงเห็นว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุไม่เป็นธรรม และเป็นการยั่วให้จำเลยบันดาลโทสะ การกระทำของจำเลยจึงควรได้รับประโยชน์ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๒ พิพากษาแก้เป็นให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘,๘๐ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ ให้จำคุก ๖ ปี ลดโทษให้ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๔ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยถูกคนข่มเหงแล้วจำเลยได้ยิงคนที่ข่มเหงในขณะนั้น แต่เนื่องจากคนที่ข่มเหงต่างวิ่งหนีไป กระสุนปืนจึงพลาดไปถูกผู้เสียหายเข้า จำเลยจึงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๖๐ แต่การกระทำของจำเลยนั้นเป็นผลสืบเนื่องมาจากจำเลยถูกข่มเหงโดยไม่เป็นธรรม และกระทำลงไปโดยบันดาลโทสะ ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยควรได้รับประโยชน์ตามกฎหมายมาตรานี้ จึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2509 อัยการจังหวัดเชียงใหม่ โจทก์ นายตา ใจคำ ล.