คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1527/2512

ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ตายกับพวกมีเหล็กขูดชาร์ฟทำร้ายพวกจำเลยและวิ่งตามมาจะทำร้ายอีก จำเลยทราบเรื่องก็โกรธ จึงถือมีดปังตอออกมาหาผู้ตายกับพวก ผู้ตายกับพวกได้วิ่งหนไป จำเลยวิ่งไล่ทันแล้วเกิดต่อสู้กับผู้ตาย เหตุที่จำเลยวิ่งไล่เพราะผู้ตายกับพวกมาทำร้ายพวกจำเลย อันเป็นการสมัครใจวิวาทกัน จึงไม่เป็นการป้องกันตัวตายประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันทำร้ายนายยินเหว่ง แซ่ฝ่ง โดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่ต่อมานายยินเหว่งได้ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๓ และริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามมาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ให้การภาคเสธเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา ลดโทษให้ ๑ ใน ๔ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๑๑ ปี ๓ เดือน ริบของกลาง ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยที่ ๑ เป็นการป้องกันตัว ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ก่อนเกิดเหตุจำเลยที่ ๒ ได้ออกจากบ้านจะไปหาเพื่อนพบผู้ตายกับพวกที่มุมรั้วบ้าน ได้ถูกผู้ตายแทงด้วยเหล็กขูดชาร์ฟที่ข้อมือซ้าย จึงวิ่งหนีเข้าบ้าน ผู้ตายกับพวกวิ่งตามมาจะทำร้ายอีก จำเลยที่ ๑ ทราบเรื่องก็โกรธ ถือมีดปังตอออกมาหาผู้ตายกับพวกผู้ตายกับพวกได้วิ่งหนีไป จำเลยที่ ๑ ได้วิ่งไล่ไปจนทันแล้วเกิดต่อสู้กับผู้ตาย เป็นการสมัครใจวิวาทกัน จึงไม่เป็นการป้องกันตัว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1527/2512 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นายเฉย แซ่เหลี่ยง ที่ 1 นายจิบหม่วย แซ่หว่อง ที่ 2 จำเลย