คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1232/2515
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำโดยประมาทที่ก่อให้เกิดผลร้ายแก่บุคคลอื่น แม้ผลนั้นจะเกิดจากสภาพของทรัพย์สินที่มีอยู่ก่อนแล้ว แต่หากการประมาทของผู้กระทำเป็นเหตุให้สภาพทรัพย์สินนั้นแสดงผลร้ายออกมา ก็ถือเป็นความผิดตามกฎหมาย และหากมีเหตุบรรเทาโทษ เช่น การรับสารภาพ การเยียวยาผู้เสียหาย ก็อาจนำไปสู่การรอการลงโทษได้
ย่อคำพิพากษา
จำเลยขับรถยนต์ไปตามถนนหลวงที่เป็นหลุมเป็นบ่อด้วยความเร็วสูง เป็นเหตุให้รถเกิดการกระแทกโดยแรง ทำให้เสื้อเพลารถซึ่งแตกร้าวอยู่ก่อนแล้วขาด ล้อหลังข้างซ้ายของรถจึงหลุดกลิ้งออกไปชนกระแทก ส. โดยแรงถึงแก่ความตาย นับว่าผลที่เกิดขึ้นจากความประมาทของจำเลย และเหตุที่ทำให้ ส. ตาย เป็นเรื่องที่ถึงคราวจะเกิดขึ้นในเวลาและสถานที่ที่พอดีกัน สภาพความผิดในคดีนี้ไม่เป็นความผิดประมาทอย่างร้ายแรง ทั้งคดีมีเหตุบรรเทาโทษโดยจำเลยให้การรับสารภาพและได้ช่วยเหลือจัดการศพผู้ตายสมควรให้รอการลงโทษจำเลยได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดลำพูน · จำเลย - นายอินสอน สุภาเจริญ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประพจน์ ถิระวัฒน์ · ดวง ดีวาจิน · ชลอ จามรมาน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา