คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2518
ป.วิ.แพ่ง ม.141, 148
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ศาลได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินแล้ว ย่อมถือว่าสิทธิในการครอบครองที่ดินนั้นได้ถูกวินิจฉัยเด็ดขาดแล้ว การฟ้องคดีใหม่โดยอ้างว่ามีการสมคบกันปลอมใบมอบอำนาจเพื่อขายที่ดินแปลงเดียวกันนั้น จึงเป็นการฟ้องซ้ำ.
ย่อคำพิพากษา
ง. ฟ้อง จ. ว่าที่ดินที่ จ. ขายฝาก ง.หลุดเป็นสิทธิแก่ง. ขอให้ขับไล่ จ. ศาลพิพากษาถึงที่สุดให้ขับไล่ จ. แล้ว จ. มาฟ้อง ง. ค. ว่าสมคบกันปลอมใบมอบอำนาจขายที่ดินแปลงเดียวกันนั้น ขอให้เพิกถอนการขายฝากดังนี้ เป็นฟ้องซ้ำ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.141 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.148 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางยอดหล้า อินทจักร์ · จำเลย - นางคำดี ต๊ะนา ที่ 1 · จำเลย - นายบุญเสริม ศรีจินดา ที่ 2 |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชุ่ม สุนทรธัย · พิชัย รชตะนันทน์ · อุดม ทันด่วน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา