คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2518
ป.พ.พ. ม.206, 446
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ค่าเสียหายอันเกิดจากการที่โจทก์ต้องสูญเสียอวัยวะและพิการตลอดชีวิต เป็นค่าเสียหายซึ่งมิใช่ตัวเงิน และไม่ซ้ำกับค่าเสียหายที่โจทก์ไม่สามารถประกอบการงานได้ แม้จะเป็นค่าเสียหายในอนาคต ก็ให้คิดดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดต่อปีนับแต่วันทำละเมิดเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ แต่ไม่เกินกว่าจำนวนที่โจทก์ได้ขอไว้ในฟ้อง
ย่อคำพิพากษา
ค่าเสียหายฐานละเมิดเพราะต้องตัดขาพิการตลอดชีวิตเป็นค่าเสียหายซึ่งมิใช่ตัวเงิน ไม่ซ้ำกับค่าที่ไม่สามารถประกอบการงานแม้เป็นค่าเสียหายในอนาคตก็คิดดอกเบี้ยตั้งแต่วันผิดนัดคือวันทำละเมิด แต่ไม่เกินคำขอที่โจทก์ขอมาตั้งแต่วันฟ้อง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.206 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.446 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสาวอ่อนน้อม บริสุทธิ์ · จำเลย - นายขวัญชัย พรรณโอรส กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สุธี ชอบธรรม · วิกรม เมาลานนท์ · ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา