คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2487

ขัดขวางไห้งานมหรสพของวัดต้องล้มเลิกโดยไม่ชอบด้วยกดหมายเปนเหตุไห้วัดขาดรายได้นั้น ได้ชื่อว่าลเมิด จำต้องไช้ค่าเสียหายที่วัดขาดประโยชน์และไนกรนีเช่นนี้ วัดอาดเรียกค่าเสียหายหย่างอื่นอันมิไช่เนปตัวเงินได้ด้วย การขัดขวางงานมหรสพของวัดนั้นได้ชื่อว่าทำไห้วัดเสียเสรีภาพไนการดำเนินงานพายไนขอบเขตของกดหมาย สมภารมอบอำนาดไห้ผู้ไดฟ้องคดีแทนวัด แม้ต่อมาสมภารมรนภาพ ผู้นั้นก็ดำเนินคดีต่อไปได้

โจทฟ้องว่า จำเลยทำลเมิด โดยเข้าขัดขวางงานวัดสนธิ์ ห้ามมิไห้มโนราเล่นโดยไม่มีอำนาดโดยชอบด้วยกดหมาย เปนเหตุไห้มธนราต้องเลิก งานต้องล้มเหลว โจทขาดรายได้ไนการเรี่ยไรเก็บเงินจากผู้มาดูงานไช้จ่ายไนการกุสล จึงเรียกค่าเสียหาย ๘๕๐ บาท สาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยขัดขวางโดยไม่มีอำนาดจิงแต่ไม่ปรากตว่าจำเลยขัดขวางไนการบริจาค เปนค่าเสียหายไม่แน่นอน ไม่มีหลักเกนท์และไกลต่อเหตุจึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรณ์ สาลอุธรน์ฟังว่าคืนแรกได้เงินเรี่ยไร ๑๕๐ บาทซึ่งคำนวนได้ว่าคืนต่อมาควนได้ ๒๐๐ บาท หย่างน้อย จึงพิพากสาไห้จำเลยไช้ค่าเสียหาย ๒๐๐ บาท จำเลยดีกาเรื่องค่าเสียหาย สาลดีกาวินิฉัยว่าคดีนี้แม้เจ้าอาวาสผู้มอบคดีมรนภาพแล้ว ผู้รับมอบอำนาดก็คงดำเนินคดีต่อไปได้ ไนเรื่องค่าเสียหาย สาลดีกาดีกาเห็ฯว่าการจัดไห้มีมหรสพเปนงานของวัดก็เพื่อประสงค์รายได้จากมีคนมาทำบุญบริจาคตามธัมดา เมื่อจำเลยบังอาดไช้อำนาดอันมิชอบงานต้องล้มเหลวลง ย่อมเปนการลเมิดทำไห้เขาเสียหายต่อทางทำมาหาได้ ไนเรื่องเช่นนี้ ทำไห้วัดซึ่งเปนนิติบุคคลเสียเสรีภาพไนการดำเนินงานของวัดตามขอบเขตแห่งกดหมาย ผู้เสียหายจะเรียกเอาค่าเสียหายหย่างอื่นอันมิไช่ตัวเงินอีกก็ได้ แลการที่รบกวนจำกัดตัดเสรีภาพของผู้อื่นจนทำไห้เขาขาดประโยชน์ที่ควนได้เช่นนี้ ประโยชน์ที่ขาดนั้นเปนค่าเสียหายโดยตรงหยู่แล้ว จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2487 นายพัว แท่นจันท์ เวยยาวัจจกรผู้รับมอบอำนาดจากวัดสนธิ์ โจท นายเหมหรือหุ้ย นายผอม นายไข่นุ้ย จำเลย