⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 217/2521

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2521

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้นั้น ต้องเป็นการรับรองโดยชัดแจ้งว่ามีเหตุอันควรอุทธรณ์ได้ คำสั่งที่เพียงแต่รับอุทธรณ์เฉยๆ ไม่ถือเป็นการรับรองดังกล่าว.

ย่อคำพิพากษา

การรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้นั้น ต้องเป็นการรับรองโดยชัดแจ้งว่ามีเหตุอันควรอุทธรณ์ได้ คำสั่งของผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นที่สั่งรับอุทธรณ์เพียงว่า "รับอุทธรณ์สำเนาให้โจทก์" เฉย ๆ เท่านั้น ย่อมไม่ต้องด้วยข้อยกเว้นของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 224 วรรคหนึ่ง พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6)พ.ศ.2518 มาตรา 3 เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้าม ศาลอุทธรณ์ก็อาจใช้ดุลพินิจไม่คืนค่าฤชาธรรมเนียมให้จำเลยได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.151 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.161 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.224

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ขับรถโดยประมาทชนกับรถซึ่งเอาประกันภัยไว้กับโจทก์ โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องให้จำเลยทั้งสองชดใช้ค่าเสียหาย ขอให้จำเลยร่วมกันใช้เงิน 11,156.20 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้าง เหตุที่รถชนกันไม่ใช่ความประมาทของจำเลยที่ 1 ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินตามฟ้อง จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่า รถยนต์คันเกิดเหตุไม่ใช่ของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 ไม่ใช่ลูกจ้าง และไม่ได้ประมาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์แล้วถือได้ว่ารับรองให้อุทธรณ์ได้ และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์เพราะต้องห้ามตามกฎหมายก็ควรคืนค่าธรรมเนียมให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้นั้น ต้องเป็นการรับรองโดยชัดแจ้งว่ามีเหตุอันควรอุทธรณ์ได้ ฉะนั้นคำสั่งของผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีนี้ในศาลชั้นต้นที่สั่งรับอุทธรณ์เพียงว่า "รับอุทธรณ์ สำเนาให้โจทก์" เฉย ๆ เท่านั้น ย่อมไม่ต้องด้วยข้อยกเว้นของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 วรรคหนึ่ง พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 3 ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยและพิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 นั้นชอบแล้ว ส่วนที่ศาลอุทธรณ์ไม่คืนค่าธรรมเนียมให้จำเลยที่ 2 นั้นเห็นว่าเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์อาจใช้ดุลพินิจไม่คืนค่าฤชาธรรมเนียมให้แก่จำเลยได้และไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2521 บริษัท นำสินประกันภัย จำกัด โจทก์ นายสำราญ ซุนซี กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - บริษัท นำสินประกันภัย จำกัด · จำเลย - นายสำราญ ซุนซี กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประเสริฐ วราภรณ์ · มาโนช จรมาศ · สมชัย ทรัพยวณิช
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 1715/2525ฎีกา 2372/2539ฎีกา 667/2511ฎีกา 613/2547ฎีกา 9686/2539ฎีกา 3926/2539ฎีกา 38/2549ฎีกา 12207/2547ฎีกา 9151/2539ฎีกา 6477/2543ฎีกา 7382/2543ฎีกา 3871/2541ฎีกา 1301/2508ฎีกา 5667/2533ฎีกา 789/2521ฎีกา 891/2538ฎีกา 832/2550ฎีกา 2746/2544ฎีกา 7158/2538ฎีกา 576/2540ฎีกา 984/2482ฎีกา 5324/2537ฎีกา 3467/2525ฎีกา 1063/2545
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา