คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 96/2522
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นเป็นปกติธุระ ถือเป็นการค้าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 (7) และสิทธิเรียกร้องค่าสินจ้างมีอายุความสองปี แม้การสื่อสารจะเป็นราชการ ก็ไม่ทำให้สิทธิเรียกร้องของรัฐบาลมีอายุความสิบปี เว้นแต่กฎหมายจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น
ย่อคำพิพากษา
สถานีวิทยุกระจายเสียงของกองทัพเรือโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือน เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้ของแผ่นดิน ดังนี้ ถือว่าโจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 (7) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์จึงมีอายุความสองปี และแม้การสื่อสารเป็นราชการ กองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักร ก็ไม่เป็นเหตุที่จะให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่นต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้มาตรา 167
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า กรมสื่อสารทหารเรือเป็นส่วนราชการของโจทก์ จำเลยได้เสนอขอโฆษณาทางวิทยุกระจายเสียงของโจทก์ โดยจำเลยตกลงชำระค่าบำรุงให้เป็นรายเดือนหรือรายครั้ง โจทก์ได้ทำการส่งกระจายเสียงให้ตามวันและระยะเวลาที่จำเลยทั้งสองกำหนด แต่จำเลยค้างชำระค่าบำรุงโฆษณาหลายรายการรวมเป็นเงิน ๗๐๕,๔๔๙ บาท จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดและคดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕
ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิทธิเรียกร้องของโจทก์มีอายุความ ๑๐ ปี คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๑๖๕ (๗) พิพากษายืนในผลแห่งคำพิพากษาศาลชั้นต้น
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาเกี่ยวกับอายุความข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสถานีวิทยุกระจายเสียงของโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ มีระเบียบกำหนดไว้ตามเอกสาร จ. ๒ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือนตามเอกสาร จ. ๕ เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงดังกล่าว โจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ (๗) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์มีอายุความสองปี เมื่อปรากฏตามบัญชีท้ายฟ้องหมาย จ. ๗๑ ถึง จ. ๗๕ ว่าสินจ้างที่จำเลยค้างชำระเดือนสุดท้ายคือเดือนกันยายน ๒๕๐๙ แต่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๑๖ เกินสองปีแล้ว เช่นนี้คดีโจทก์เป็นอันขาดอายุความ ที่โจทก์ฎีกาว่าการสื่อสารเป็นราชการกองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักรนั้น หาเป็นเหตุให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ไม่ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่น ต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้ตามมาตรา ๑๖๗
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 96/2522
กองทัพเรือ ฯ โจทก์
บริษัทแสงสูรย์ จำกัด กับพวก ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - กองทัพเรือ ฯ · ล. - บริษัทแสงสูรย์ จำกัด กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | กุศล บุญยืน · ปรีชา สุมาวงศ์ · สุวรรณพ กองวารี |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายประมุข สวัสดิ์มงคล · ศาลอุทธรณ์ - นายธาดา วัชรานันท์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา