⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2692/2524

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2692/2524

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่สามีภริยาฝ่ายหนึ่งไม่ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่ง และเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากันอย่างร้ายแรงจนอีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควร ถือเป็นเหตุหย่าประการหนึ่งตามกฎหมาย

ย่อคำพิพากษา

โจทก์จำเลยแต่งงานจดทะเบียนสมรสเป็นสามีภริยากัน จำเลยออกจากบ้านโจทก์ไปอยู่กับมารดา ไม่ยอมอยู่กินฉันสามีภริยากับโจทก์ เป็นการไม่ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูซึ่งกันและกัน และเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากันอย่างร้ายแรง ซึ่งเมื่อคำนึงถึงสภาพฐานะความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาแล้ว เป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์เดือดร้อนเกินควร เข้าเหตุหย่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1516(6) แล้ว

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1461 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1516

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกัน โดยตกลงว่าจำเลยต้องไปอยู่กินฉันสามีภริยากับโจทก์ที่บ้านโจทก์ตามประเพณีต่อมาจำเลยกลับไปเยี่ยมมารดาแล้วไม่ยอมกลับ และต้องการเลิกจากการเป็นสามีภริยากับโจทก์จำเลยออกจากบ้านโจทก์ไปนับถึงวันฟ้องเป็นเวลา ๒ ปีแล้วเป็นการจงใจละทิ้งร้างโจทก์ มิได้ช่วยเหลืออุปการะโจทก์ฉันสามีภริยา และทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยาอย่างร้ายแรง ขอพิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากันให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่ากับโจทก์ ถ้าจำเลยไม่ยอมไป ให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนา จำเลยให้การว่า หลังจากแต่งงาน โจทก์และญาติหมิ่นประมาทและเหยียดหยามจำเลย โจทก์บังคับให้จำเลยออกจากงาน เมื่อจำเลยไม่ยอมก็หาเรื่องทะเลาะ ไม่ยอมให้จำเลยติดต่อกับญาติ ต่อมาโจทก์กับมารดาเอาทรัพย์สินของจำเลยไปและขับไล่จำเลยออกจากบ้าน จำเลยจึงต้องไปอยู่กับมารดา โจทก์ขอหย่ากับจำเลย จำเลยเกี่ยงให้โจทก์คืนทรัพย์สินและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ไม่ยอม ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากันให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่ากับโจทก์ หากจำเลยไม่ไป ให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์จำเลยแต่งงานจดทะเบียนสมรสเมื่อวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๒๐ จำเลยออกจากบ้านโจทก์ไปอยู่กับมารดาเมื่อวันที่ ๘ เมษายน ๒๕๒๐ จนกระทั่งถึงวันฟ้อง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า เมื่อจำเลยไม่ยอมอยู่กินฉันสามีภริยากับโจทก์ โดยแยกมาอยู่กับมารดา จึงเป็นการไม่ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูซึ่งกันและกันและเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากันอย่างร้ายแรง ซึ่งเมื่อคำนึงถึงสภาพฐานะความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาแล้ว เป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์เดือดร้อนเกินควร อันเป็นเหตุหย่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๕๑๖(๖) แล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2692/2524 นายวิฑูรย์ รุ่งกิจวัฒนกุล โจทก์ นางวิลาวรรณ รุ่งกิจวัฒนกุล จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายวิฑูรย์ รุ่งกิจวัฒนกุล · จำเลย - นางวิลาวรรณ รุ่งกิจวัฒนกุล
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประสาท บุณยรังษี · ไพบูลย์ ไวกาสี · สง่า อำพันแสง
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแพ่ง - นายชุม สุกแสงเปล่ง · ศาลอุทธรณ์ - นายสำเนียง ด้วงมหาสอน
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 4871/2538ฎีกา 4959/2552ฎีกา 2232/2535ฎีกา 1771/2540ฎีกา 134/2513ฎีกา 4480/2553ฎีกา 1303/2568ฎีกา 2506/2523ฎีกา 2217/2524ฎีกา 1648/2524ฎีกา 11702/2555ฎีกา 2561/2536ฎีกา 7229/2537ฎีกา 1335/2533ฎีกา 1762/2542ฎีกา 735/2535ฎีกา 6516/2552ฎีกา 4214/2566ฎีกา 3741/2526ฎีกา 3596/2546ฎีกา 2851/2551ฎีกา 3563/2548ฎีกา 1094/2539ฎีกา 3585/2525
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา