คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4020/2524

เช็คพิพาทเป็นของจำเลย โดยลายมือชื่อที่ลงในช่องผู้สั่งจ่ายเป็นผู้แทนของจำเลยและจำเลยได้ขายลดเช็คดังกล่าวให้แก่โจทก์ แม้ตราสำคัญที่ประทับในเช็คจะเป็นตราที่จดทะเบียนยกเลิกแล้ว ก็หามีผลให้จำเลยหลุดพ้นจากหนี้ตามสัญญาขายลดเช็คนั้นไม่

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ โดยกรรมการผู้จัดการได้ขอทำสัญญาขายลดเช็คกับโจทก์ จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ เป็นผู้ค้ำประกัน หลังจากนั้นจำเลยได้ขายลดเช็คให้แก่โจทก์หลายครั้ง ปรากฏว่าครั้งหลังสุดเรียกเก็บเงินตามเช็คไม่ได้ จึงขอให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ถึงที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๕ และที่ ๖ ให้การต่อสู้คดหลายประการ และจำเลยที่ ๖ ต่อสู้ด้วยว่า เช็คที่โจทก์ฟ้องเป็นเช็คไม่สมบูรณ์เพราะตราที่ประทับในเช็คเป็นตราที่จำเลยที่ ๑ จดทะเบียนยกเลิกแล้ว จึงไม่ผูกพันจำเลยที่ ๑ และผู้ค้ำประกัน ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์ตามฟ้อง จำเลยที่ ๕ และที่ ๖ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เมื่อฟังว่าเช็คพิพาทเป็นของจำเลยที่ ๑ โดยลายมือชื่อที่ลงในช่องผู้สั่งจ่ายเป็นผู้แทนของจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๑ ได้ขายลดเช็คดังกล่าวให้แก่โจทก์ แม้ตราสำคัญที่ประทับในเช็คจะเป็นตราที่จดทะเบียนยกเลิกแล้ว ก็หามีผลทำให้จำเลยที่ ๑ หลุดพ้นจากหนี้ตามสัญญาขายลดเช็คนั้นไม่ จำเลยที่ ๖ เป็นผู้ค้ำประกันหนี้ดังกล่าวจึงต้องรับผิดด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4020/2524 บริษัทสหธนกิจไทย จำกัด โจทก์ บริษัทอุตสาหกรรมแป้งมันชลบุรี จำกัด กับพวก จำเลย